CW-7 (CW. VII), 1934

Szybowiec akrobacyjny. Polska.
Szybowiec akrobacyjny CW-7. (Źródło: Skrzydlata Polska nr 3/1935).

Rozwój szybownictwa w Polsce spowodował również zainteresowanie się pilotów akrobacją szybowcową. Dlatego inż. Wacław Czerwiński zaprojektował szybowiec akrobacyjny CW-7 (w literaturze spotykane jest równie oznaczenie CW. VII). Został w 1934 r. zbudowany przez Warsztaty Szybowcowe ZASPL we Lwowie. Prototyp został oblatany za samolotem 13.12.1934 r. na lotnisku lwowskim w Skniłowie. Próby szybowca wykazały jego prawidłowe własności pilotażowe. W 1935 r. zbudowano małą serię szybowców tego typu (ok. 10 egz.).

CW-7 był przeznaczony do szkolenia w akrobacji, treningu w akrobacji oraz do lotów wyczynowych w ciężkich warunkach atmosferycznych. W dniach 8-16.06.1935 r. CW-7 był użyty na I Kursie Akrobacji Szybowcowej w Warszawie. Stwierdzono wówczas, że szybowiec szczególnie nadaje się do początkowego szkolenia w akrobacji. Prototyp CW-7 był użytkowany przez Aeroklub Lwowski. W Szkole Szybowcowej w Bezmiechowej CW-7 był użytkowany do 1937 r. Pozostałe egzemplarze używane były do akrobacji w poszczególnych aeroklubach do chwili wybuchu wojny we wrześniu 1939 r., prawdopodobnie wówczas uległy zniszczeniu.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy zastrzałowy górnopłat o konstrukcji drewnianej.
Płat w obrysie prostokątno-eliptycznym, dwudzielny, dwudźwigarowy, podparty dwiema parami zastrzałów. Pokrycie góry płata sklejką do drugiego dźwigara. Dół płata kryty sklejką do pierwszego dźwigara na całej rozpiętości, a odcinek miedzy kadłubem a zamocowaniem zastrzałów do drugiego dźwigara. Płat wyposażony w lotki.
Kadłub konstrukcji półskorupowej kryty sklejką. Przekrój owalny zwężony ku dołowi (jajowaty). Z przodu kadłuba zaczep do startu na holu lub z lin gumowych. Kabina odkryta.
Stateczniki kryte sklejką, stery płótnem.
Podwozie płozowe.

Dane techniczne CW-7 (wg [1]):
Rozpiętość- 13,0 m, długość- 6,8 m, wysokość- 1,3 m, powierzchnia nośna- 16,0 m2.
Masa własna- 140 kg, masa użyteczna- 85 kg, masa całkowita- 225 kg.
Prędkość dopuszczalna holowania- 141 km/h, prędkość minimalna- 54 km/h, doskonałość przy prędkości optymalnej 59 km/h- 15,4, opadanie minimalne przy prędkości ekonomicznej 54 km/h- 0,97 m/s.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Krzywobłodzki Z. L. "Pierwszy szybowiec akrobacyjny we Lwowie". Życie Techniczne nr 5, styczeń 1935.
blog comments powered by Disqus