GIL-3, 1954

Projekt śmigłowca transportowo-desantowego. Polska.
Projekt śmigłowca transportowo-desantowego GIL-3. (Źródło: rys. Krzysztof Luto).
W Instytucie Lotnictwa były prowadzone od 1947 r. studia nad zagadnieniem konstrukcji śmigłowcowych. Całością prac kierował mgr inż. Bronisław Żurakowski. W ich wyniku powstał w 1951 r. pierwszy polski śmigłowiec doświadczalny BŻ-1 ”Gil”. W 1954 r. mgr inż. Żurakowski zorganizował w Instytucie Lotnictwa śmigłowcowe biuro konstrukcyjne, które przystąpiło do opracowania projektu konstrukcyjnego śmigłowca łącznikowego GIL-4 (BŻ-4 ”Żuk”). W tym samym czasie wydzielono z biura grupę pod kierunkiem mgr. inż. Jana Koźniewskiego, która rozpoczęła prace studyjne nad śmigłowcami transportowo-desantowymi, które otrzymały oznaczenia GIL-2 i GIL-3.

GIL-3 był projektem ciężkiego śmigłowca o układzie dwuwirnikowym- podłużnym, w którym wirniki znajdowały się w tandemie jeden za drugim. Do napędu służył silnik gwiazdowy o mocy 618 kW (840 KM), umieszczony w kadłubie. Śmigłowiec ten miał obszerną kabinę ładunkową, duże drzwi i odpowiednio wzmocnioną podłogę. Był przystosowany do przewozu ładunków lub desantu wojska. Projekt nie wyszedł poza fazę studiów.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Polskie samoloty wojskowe 1945-1980”. Wydawnictwo MON. Warszawa 1980.
blog comments powered by Disqus