WZ-V, 1917

Samolot rozpoznawczy. Polska/Rosja.
We wrześniu 1916 r. armia carska ogłosiła konkurs na trzymiejscowy samolot rozpoznawczy (tzw. do współpracy z armią). Władysław Zalewski zaprojektował na ten konkurs czteropłatowy samolot, oznaczony później WZ-V, stanowiący rozwiniecie samolotu WZ-IV. Samolot miał być budowany w Kijowie, lecz zbliżanie się wojsk niemieckich przeszkodziło temu. Wówczas prace nad prototypem rozpoczęto na Centralnym Lotnisku Doświadczalnym w Chersoniu nad Morzem Czarnym. Prace nad samolotem zostały przerwane z powodu wybuchu w Rosji w 1917 r. Rewolucji Październikowej.

Konstrukcja:
Trzymiejscowy czteropłat o konstrukcji drewnianej.
Płaty prostokątne ze skośnymi zakończeniami, dzielone, dwudźwigarowe, kryte płótnem. Rozpiętość płatów stopniowo malejąca z góry na dół.
Kadłub kratownicowy drewniany, kryty sklejką i płótnem. Przednia kabina dwumiejscowa, tylna jednomiejscowa dla obserwatora.
Usterzenie poziome dzielone. Usterzenie pionowe bez statecznika.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora.

Silnik- gwiazdowy rotacyjny Gnôme-Rhône, o mocy 88 kW (120 KM), wg [1]- rzędowy Renault o mocy 162 kW (220 KM).

Dane techniczne WZ-V (wg [2]):
Rozpiętość- 14,8 (wg [1]- 5,5) m, długość- 9,2 (wg [1]- 6,0) m, wysokość- 4,6 (wg [1]- 3,2) m, powierzchnia nośna- 60 (wg [1]- 21,3) m2.
Masa własna- 1180 (wg [1]- 610) kg, masa użyteczna- 570 kg, masa całkowita- 1750 (wg [1]- 1180) kg.
Prędkość max- 148 km/h, pułap- 3700 m.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
blog comments powered by Disqus