Trembecki Stanisław

Stanisław Trembecki. (Źródło: archiwum).
Stanisław Trembecki (ok. 1739-1812). Był typowym poetą-dworakiem, uchodził za słynnego awanturnika (zwano go zabójcą markizów) i lwa salonowego. Nałogowe oddawanie się hazardowi i hulankom sprawiło, że całkowicie uzależnił się od Stanisława Augusta, a później targowiczanina Szczęsnego Potockiego. Do ugruntowania się sławy Trembeckiego jako mistrza poezji klasycznej w oczach klasyków warszawskich, a nawet młodego Mickiewicza, przyczyniły się głównie jego poematy opisowe, z których najwyżej jest ceniona jest Sofiówka. Utwór, będący opisem sławnej rezydencji Potockiego, który dla swej trzeciej żony Zofii założył pod Humaniem wspaniały ogród, zachowuje konstrukcję przechadzki, a rozpoczyna się opisem Ukrainy i rokokowym komplementem pod adresem Szczęsnego Potockiego. Fragment o Ukrainie, przełożony przez Mickiewicza na język łaciński, jest jednym z najdobitniejszych przykładów swoistej wrażliwości malarskiej Trembeckiego na obfitość i bujność natury. Ta właśnie cecha jego stylu, określana jako libertyńsko-epikurejska, w połączeniu z doskonałym, wręcz wyrafinowanym wyczuciem wdzięku i delikatności sprawia, że niektórzy krytycy literatury uważają, iż panteon polskiej literatury oświeceniowej tworzą trzy nazwiska: I. Krasicki, A. Naruszewicz i S. Trembecki.

Stanisław Trembecki wykazał wielki entuzjazm do balonów, który mocno interesował się zagadnieniem kierowania balonem. Szukał również źródła napędu dla balonu.

Konstrukcje:
Trembecki-balon, koniec XVIII w., projekty balonów.

Źródło:

[1] ”Elektroniczna encyklopedia i słownik ortograficzny PWN”. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 2002.
[2] ”Lektury na CD”. Komputer Świat-Niezbędnik”.
[3] Januszewski S. ”Rodowód polskich skrzydeł.” Wydawnictwo MON. Warszawa 1981.
blog comments powered by Disqus