SL-2 "Czarny Kot", 1924
(JD-1)

Szybowiec amatorski. Polska.
Szybowiec amatorski SL-2 ”Czarny Kot”. (Źródło: Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1976).

W 1924 r. członkowie Sekcji Lotniczej KMSPW zbudowali w CWL na lotnisku mokotowskim w Warszawie szybowiec SL-2 ”Czarny Kot” (oznaczany również jako JD-1), konstrukcji studenta Jerzego Drzewieckiego. Prawdopodobnie szybowiec ten został wypróbowany w 1924 r. na lotnisku mokotowskim, ciągnięty przy starcie liną. W październiku 1924 r. wystawiony był na wystawie LOPP w Warszawie. W czasie przechowywania w zimie uległ lekkim uszkodzeniom.

Po wyremontowaniu w maju 1925 r. wziął udział w II Konkursie Szybowców na Oksywiu koło Gdyni (17 maja-14 czerwca 1925 r.). Podczas konkursu kpt. St. Jakubowski wykonał na nim 9 lotów, w tym jeden trwający 31 s, oraz jeden na odległość 176 m trwający 27 s, podczas którego uzyskano wysokość 8 m ponad start. W dniu 6 czerwca 1925 r. szybowiec został uszkodzony. Pilot otrzymał V nagrodę za ogólny czas lotów wynoszący 224 s. Po przywiezieniu szybowca z powrotem do Warszawy przewidywano, iż będzie on użyty na następnym konkursie szybowców. Ponieważ do konkursu w następnym roku nie doszło- szybowiec po pewnym okresie przechowywania uległ kasacji.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy wolnonośny górnopłat o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny, z zaokrąglonymi rogami, dwudzielny, wolnonośny, dwudźwigarowy, do pierwszego dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem.
Kadłub o przekroju prostokątnym, na dziobie i na końcu kryty sklejką, środkowa cześć kryta płótnem. Kabina odkryta.
Usterzenie kryte płótnem.
Podwozie dwukołowe, stałe.

Dane techniczne SL-2 (wg [1]):
Rozpiętość- 10,7 m, długość- 5,7 m, wysokość- l,8 m, powierzchnia nośna- 16 m2.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[3] Dulęba L., Glass A. ”Samoloty RWD”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1983.
[4] ”Problemy rozwoju polskich samolotów akrobacyjnych”. Polska Technika Lotnicza. Materiały Historyczne nr 30 (3/2007).
blog comments powered by Disqus