Rumpler C-VII Rubild, 1917

Samolot rozpoznawczy. Niemcy.
Samolot Rumpler C-VII w OSOL w Warszawie. (Źródło: Praca zbiorowa ”Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa”. Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Ku Czci Poległych Lotników. Warszawa 1933).
Pod koniec 1917 r. wytwórnia Rumpler Flugzeug-Werke opracowała nowy typ wysokościowego samolotu rozpoznawczego Rumpler C-VII. Posiadał nieco mniejsze wymiary od samolotu Rumpler C-IV. Otrzymał silnik Maybach Mb-IV o lepszych właściwościach na dużej wysokości lotu. Budowany był w dwóch wersjach: C-VII wywiadowczy dalekiego zasięgu i C-VII Rubild przeznaczony do rozpoznania fotograficznego. Silnik Mb-IV pozwalał na osiągnięcie wysokości lotu 7300 m. Na tej wysokości C-VII znajdował się nad pułapem działania alianckich myśliwców i poza zasięgiem rażenia artylerii przeciwlotniczej. Budo­wany był również z licencji przez firmę Deutsche Flugzeugwerke AG (DFW).

Samolot C-VII był używany na Froncie Zachodnim do końca wojny. Taktyka rozpoznania polegała na bezpiecznym podejściu w rejon penetracji i następnie na dolocie lotem ślizgowym, z wyłączonym silnikiem, nad wyznaczony cel i wykonaniu zdjęć z wysokości 2500-1500 m. Po I wojnie światowej używany był w lotnictwie wojskowym Szwajcarii.

W Polsce.

W Polsce znajdowało się 10 samolotów Rumpler C-VII. Pochodziły zarówno ze zdobyczy wojennych, jak z zakupów w Niemczech i Wolnym Mieście Gdańsku. Były w wersji podstawowej C-VII oraz C-VII Rubild (wcześniejsze źródła podawały znacznie niższe liczby przejętych samolotów, np. wg [3]- w polskim posiadaniu znalazły się 2 egz.). W 1919 r. wprowadzono do służby 6 egz., a pozostałe w 1920 r. i później. Znajdowały się w wyposażeniu 1 Eskadry Wielkopolskiej (później 12 EW) i 2 Eskadry Wielkopolskiej (później 13 EM). Przydzielono je również do 11 EW, ale eskadra odmówiła odbioru. Brały udział w operacjach na Froncie Wielkopolskim, Froncie Litewsko-Białoruskim, ofensywie na Kijów, w bitwie nad Niemnem, w walkach o Grodno i Lidę. Samoloty nie cieszyły się najlepszą opinią lotników. Odznaczające się dobrymi osiągami i masą użyteczną, były bardzo trudne w pilotażu.

Poza eskadrami bojowymi samoloty Rumpler C-VII były w wyposażeniu WSP w Poznaniu i później w Grudziądzu. Większość samolotów skasowano na początku 1921 r. Jedynie dwa egzemplarze były używane do 1922 r. w WSP Grudziądz. Były to najdłużej eksploatowane Rumplery w lotnictwie polskim.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Skrzydła dwudźwigarowe kryte płótnem.
Kadłub kratownicowy pokryty w części przedniej i na grzbiecie sklejką, reszta płótnem. Kabiny odkryte.
Usterzenie spawane z rur stalowych.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie:
-
C-VII- 1 stały karabin maszynowy pilota Spandau wz. 08/15 kal. 7,92 mm i 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm,
- C-VII Rubild- 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm.

Wyposażenie w wersji C-VII Rubild: generatory tlenowe dla instalacji do oddychania, aparat fotograficzny Goerz, instalacja elektryczna do ogrzewania kombinezonów załogi oraz do napędu i ogrzewania aparatu fotograficznego.

Silnik- rzędowy Maybach Mb-IV o mocy 177 kW (240 KM).

Dane techniczne C-VII (wg [1]):
Rozpiętość- 12,55 m, długość- 8,2 m, wysokość- 3,39 m, powierzchnia nośna- 33,7 m2.
Masa własna- 1050 kg, masa użyteczna- 435 kg, masa całkowita- 1485 kg.
Prędkość max- 175 km/h, czas wznoszenia na wys. 1000 m- 2' 18", pułap- 7300 m, zasięg- ok. 550 km, czas lotu- ok. 3 h 30'.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[2] Praca zbiorowa ”Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa.”. Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Ku Czci Poległych Lotników. Warszawa 1933.
[3] Bączkowski W. "Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939". Tomik 1. Seria "Barwa w Lotnictwie Polskim". Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1987.
blog comments powered by Disqus