R-3/R-13 (K-13), 1961

Kierowany pocisk rakietowy klasy powietrze-powietrze. ZSRR.
Pocisk rakietowy R-3 (kod NATO AA-2 "Atoll") jest radziecką kopią amerykańskiego pocisku AIM-9 ”Sidewinder”. R-3 okazał się (podobnie jak jego amerykański odpowiednik) bardzo podatny na modernizację. Jego podstawowa wersja R-3S, naprowadzana na cel przez głowicę termoczułą została zmodernizowana dla zwiększenia zasięgu, odporności na zakłócenia i pułapki cieplne, wytrzymałości na przeciążenia, skuteczności głowicy bojowej itd. Wprowadzono na uzbrojenie półaktywną wersję R-3R oraz odmianę rozwojową R-13.

Zasadniczą wadą R-3 jest możliwość atakowania celu jedynie z tylnej półsfery, czyli w pościgu za nieprzyjacielem oraz niewielka zwrotność pocisku.

W Polsce:

Pociski R-3S pojawiły się w Polsce wraz z samolotami Mikojan MiG-21PF w 1962 r., były potem używane na wszystkich wersjach MiG-21, samolotach Mikojan MiG-23 i Suchoj Su-20 (mogły ich też używać Suchoj Su-22, choć nie było to praktykowane).

Konstrukcja:

Dane techniczne R-3S (wg [1]):
Długość- 2840 mm, średnica- 127 mm.
Masa głowicy bojowej- 11,3 kg, masa całkowita- 75,3 kg.
Zasięg- 7,0 km.

Źródło:

[1] Szulc T. ”Uzbrojenie lotnicze w Oleśnicy”. Nowa Technika Wojskowa nr 10/1994.
blog comments powered by Disqus