PWS Z-7, 1934

Projekt samolotu obserwacyjno-łącznikowego (towarzyszącego). Polska.
Projekt samolotu obserwacyjnego PWS Z-7. (Źródło: Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003).
Projekt samolotu obserwacyjno-łącznikowego (towarzyszącego) PWS Z-7 opracował inż. August Zdaniewski w Podlaskiej Wytwórni Samolotów na konkurs Departamentu Aeronautyki z 1934 r. na samolot towarzyszący- następcę Lublina R-XIII. Samolot opracowano w dwóch wersjach: Z-7 i Z-7b różniących się rozwiązaniami szczegółów konstrukcji (zwłaszcza konstrukcją płata i podwozia), masami i osiągami. W celu zapewnienia dobrego pola ostrzału do tyłu zastosowano usterzenie pionowe opuszczane w dół wypróbowane na R-XIII. Skrzydła samolotu mogły być złożone w ciągu kilku minut, a następnie całość osłonięta pokrowcem przechowywanym w bagażniku za silnikiem. Projekt nie został zrealizowany, ponieważ zwycięzcą konkursu został RWD-14 (na konkurs wpłynęły również projekty PWS U-6 i Lublin R-XXI).

Konstrukcja:
Dwumiejscowy górnopłat zastrzałowy (parasol) o konstrukcji mieszanej.
Skrzydła dwudźwigarowe, drewniane. Kadłub spawany z rur stalowych, oprofilowany. Kabina odkryta.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 stały karabin maszynowy pilota i 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora.

Wyposażenie: radio, gaśnica, rakietnica, pokrowiec płatowca.

Dane techniczne Z-7 (wg [1]):
Rozpiętość- 11,0 m, długość 8,0 m, wysokość 2,8 m, powierzchnia nośna- 17,5 m2.
Ma­sa własna- 1080 kg, masa użyteczna- 520 kg, masa całkowita- 1600 kg.
Prędkość max- 255 km/h, prędkość minimalna- 75 km/h, pułap- 5600 m.

Dane techniczne Z-7b (wg [1]):
Rozpiętość- 11,5 m, długość- 8,0 m, wysokość- 2,8 m, powierzchnia nośna- 18,0 m2.
Ma Ma­sa własna- 1100 kg, masa użyteczna- 520 kg, masa całkowita- 1620 kg.
Prędkość max- 260 km/h, prędkość minimalna- 85 km/h, pułap- 5500 m.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
blog comments powered by Disqus