North American P-51D "Mustang" Mk.IV

Samolot myśliwski. USA.
Samolot myśliwski North American P-51 Mustang” Mk.IV z 309 Dywizjonu Myśliwskiego im. Tadeusza Kościuszki. (Źródło: via Wojciech Zmyślony- ”Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej”).
Dalszym rozwojem samolotu North American P-51C ”Mustang” Mk.III była wersja North American P-51D ”Mustang” Mk.IV, w której zastosowano rozwiązanie radykalnie poprawiające widoczność: kroplową osłonę kabiny pilota. Konsekwencją zmniejszenia powierzchni bocznej kadłuba było zwiększenie powierzchni statecznika pionowego i wprowadzenie płetwy grzbietowej. Dziesięć samolotów tego typu wykonano w dwuosobowej wersji treningowej TP-51D. Na takiej właśnie maszynie, kilkanaście godzin po inwazji w dniu D, gen. Eisehhover dokonał inspekcji z powietrza lądujących i walczących oddziałów alianckich.

Z następnych wersji rozwojowych ”Mustanga” wykorzystano jeszcze w boju: P-51K (praktycznie była to wersja D, ale z innym śmigłem i zmianami w wyposażeniu oraz w kabinie pilota), P-51H- stosowany w walkach na Pacyfiku, najszybszy wariant z prędkością max- 778 km/h.

North American ”Mustang” był jednym z najbardziej rozpowszechnionych typów samolotów. Razem wyprodukowano 14 819 egz., w tym 7956 P-51D i 1337 P-51K. Dla RAF dostarczono łącznie 2605 egz., w tym 281 egz. Mk.IV (P-51D) i 594 egz. b>Mk.IVA (P-51K).

Na samolotach ”Mustang” należących tylko do USAAF strącono podczas wojny w Europie 4950 samolotów nieprzyjaciela, a 4131 dalszych zniszczono na ziemi. Straty własne wyniosły 2520 samolotów.

Samoloty ”Mustang” Mk.III i Mk.IV pozostały w służbie I linii w RAF do kwietnia 1947 r. Po wojnie ”Mustangi” były używane w siłach powietrznych wielu krajów, m.in. w Południowej Afryce, ChRL, Nikaragui, Izraelu, Nowej Zelandii, Holandii, Indonezji, Kubie, Haiti, Urugwaju, Filipinach, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech itd. W Stanach Zjednoczonych samoloty F-51 (zmienione powojenne oznaczenie) wycofano z I linii na początku lat 1950-tych, przeznaczając je do formacji Air Reserve i National Air Guard, gdzie były z kolei używane do 1956 r. Ostatni wojskowy egzemplarz F-51D, służący w National Air Guard w zachodniej Wirginii, wykonał w dniu 27.01.1957 r. pożegnalny przelot na lotnisko Wright-Patterson (Ohio), gdzie znajduje się w Muzeum Lotnictwa. Samolot został włączony do zbiorów, stanowiąc jeden z najcenniejszych eksponatów.

W Polsce.

Od 3.04.1945 r. rozpoczęto przezbrojenie dywizjonu 303 w myśliwce North American P-51 ”Mustang” Mk.IV. Pierwszą operację wykonał dywizjon na nowych maszynach w dniu 23 kwietnia, a do końca działań wojennych jeszcze zdołano zrealizować 2 operacje w składzie całego dywizjonu. Ostatnią wielką operacją, w której uczestniczyły wszystkie polskie dywizjony wyposażone w samoloty ”Mustang” Mk.III i Mk.IV, była osłona wielkiej formacji bombowców Avro ”Lancaster”, która dokonała 25.04.1945 r., w ciągu dnia, rajdu na Berghof- rezydencję Hitlera, i Berchtesgaden- miejscowość w Alpach Bawarskich, stanowiąca nieoficjalną zimową stolicę III Rzeszy. W akcji brały udział: polskie 133 skrzydło (dywizjony 306, 309 i 315) oraz 3 skrzydło myśliwskie składające się z dywizjonów 303, 316 i angielskiego 128.

Po zakończeniu działań wojennych wszystkie polskie dywizjony, wyposażone w ”Mustangi”, zgrupowano w lotnictwie myśliwskim. W jednostkach prowadzono szkolenie i trening pilotów biorąc udział w ćwiczeniach i manewrach. W dniu 11.12.1946 r. dywizjon 303 został rozwiązany.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy dolnopłat o konstrukcji metalowej.
Skrzydła dwudźwigarowe z profilem laminarnym. Pokrycie z blachy duralowej miało powierzchnię specjalnie wygładzoną i polerowaną dla zmniejszenia oporu tarcia. Klapy i lotki były pokryte blachą aluminiową. Na dolnej powierzchni skrzydła znajdowały się punkty podwieszenia bomb lub dodatkowych zbiorników paliwa.
Kadłub półskorupowy, pokrycie polerowaną blachą duralową. Kabina zakryta.
Usterzenie pokryte blachą.
Podwozie klasyczne chowane w locie.

Uzbrojenie- 6 najcięższych karabinów maszynowych Colt Browning MG-53-2 kal. 12,7 mm w skrzydłach lub 4 najcięższe karabiny maszynowe Colt Browning MG-53-2 kal. 12,7 mm i 2 bomby po 226 kg.

Wyposażenie- w części przykadłubowej lewego płata aparat fotograficzny rejestrujący, sprzężony ze spustem kaemów.

Silnik:
- Mk.IV (P-51D) i - Mk.IVA (P-51K)- Packard ”Merlin” V-1650-7 o mocy 1235 kW (1680 KM).

Dane techniczne Mk.IV (wg [1]):
Rozpiętość- 11,28 m, długość- 9,83 m, wysokość- 4,16 m, powierzchnia nośna- 21,66 m2.
Masa własna- 3250 kg, masa całkowita- 4580 kg.
Prędkość max- 710 km/h, czas wznoszenia na 6000 m- 10' 18", pułap- 12800 m, zasięg- 1525 km, zasięg max- 3350 km.

Inne wersje:
North American (NA-73) P-51 ”Mustang” Mk.I
North American P-51B/C ”Mustang” Mk.III

Źródło:

[1] Morgała A. ”Polskie samoloty wojskowe 1939-1945”. Wydawnictwo MON. Warszawa 1976.
blog comments powered by Disqus