Nieuport 16C1, 1916

Samolot myśliwski. Francja.
Samolot myśliwski Nieuport 16C1. (Źródło: archiwum).
Aby poprawić osiągi Gustaw Delage zastosował do napędu samolotu Nieuport 11C1 ”Bebe” silnik Le Rhône o mocy 81 kW (110 KM). Samolot otrzymał oznaczenie Nieuport 16C1. Poza silnikiem nie było żadnych różnic między tymi modelami, co stanowi dziś źródło częstych pomyłek. Zastosowanie cięższego silnika do płatowca z samolotu Nieuport 11 okazało się jednak niezbyt fortunnym pomysłem. Samolot był szybszy, ale mając bardziej obciążony przód, miał gorsze właściwości w locie.

Pierwsze egzemplarze były na froncie już wiosną 1916 r. Był dostarczany do Rosji, gdzie również podjęto produkcję na prawach licencyjnych, wypuszczono je w niewielkich ilościach.

W Polsce.

Na samolotach Nieuport 16C1 latali również Polacy, lotnicy w służbie lotnictwa wojskowego carskiej Rosji, m.in. rtm. Tadeusz Grochowalski, por. Antoni Mroczkowski, kpt. Donat Makijonek. W lotnictwie białej Armii Dońskiej gen. Denikina loty bojowe wykonywał por. Seweryn Sacewicz (mógł to być również Nieuport 11C1).

W polskich formacjach lotniczych na obczyźnie był jeden Nieuport 16C1. Samolot został przejęty w grudniu 1917 r. od Rosjan i włączony do wyposażenia sformowanego w Jassach II Polskiego Oddziału Awiacyjnego, podporządkowanego później dowództwu II Korpusu Polskiego w Rosji, pod komendą gen. Hallera. Samolot był w użyciu do kwietnia 1918 r. Z chwilą odmaszerowania oddziału na front w celu połączenia się z II Korpusem, samolot pozostawiono w Jassach.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy półtorapłat o konstrukcji mieszanej.
Płat górny dwudźwigarowy, dolny jednodźwigarowy. Pokrycie płatów płótnem. Charakterystyczna jednoprzęsłowa komora płatów Nieuporta połączona była stojakami w układzie V.
Kadłub kratownicowy, o konstrukcji mieszanej. Przednia część, spawana z rur stalowych. Tylna część kadłuba kratownicowa z sosny i jesionu. Pokrycie płótnem, osłona silnika aluminiowa. Boki i spód kadłuba płaskie, grzbiet oprofilowany na owal, przekrój w tylnej części trapezowy.
Usterzenie płaskie, bez profilu lotniczego, spawane z rur stalowych, pokryte płótnem. Ster kierunku płytowy, ”pływający”, bez statecznika pionowego.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 naskrzydłowy karabin maszynowy Lewis, w ostatnich egzemplarzach także drugi zsynchronizowany karabin maszynowy Vickers. Kilkadziesiąt samolotów wyposażono w synchronizatory i karabin maszynowy przemieszczono na górną przednią część kadłuba. Mogły być wyposażone w rakiety Le Prieur do zwalczania balonów obserwacyjnych.

Silnik- gwiazdowy, rotacyjny Le Rhône 9J o mocy.

Dane techniczne Nieuport 16C1 (wg [1] i [2]):
Rozpiętość- 7,52 (wg [3]- 7,46) m, długość- 5,64 (wg [3]- 5,57) m, wysokość- 2,4 (wg [3]- 2,45) m, powierzchnia nośna- 13,3 (wg [3]- 13,5) m2.
Masa własna- 375 kg, masa użyteczna- 175 kg, masa całkowita- 550 (wg [3]- 535) kg.
Prędkość max- 165 (wg [3]- 173) km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 2' 48", pułap- 4800 (wg [3]- 6300) m, czas lotu- 2 h.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[2] Goworek T. ”Samoloty myśliwskie I wojny światowej”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1981.
[3] Kowalski T. J. ”Nieuport 1-27”. Seria Słynne Samoloty nr 1. Oficyna Wydawnicza KAGERO. Lublin 2003.
blog comments powered by Disqus