Mielczarek "Air Ship", 1907

Projekt pionierskiego sterowca hybrydowego (statodyna). Polska.
Władysław Mielczarek. Statek powietrzny. USA. patent Nr 865415 z 1907 r. (Źródło: via Lotnictwo Aviation International nr 5/1991).
Władysław S. Mielczarek (Miel­carek), zamieszkały w St. Louis (Missouri), na początku XX wieku prowadził prace nad koncepcją sterowca hybrydowego, zwanych też statodyną. Ten typ statku powietrznego łączy właściwości aerostatu i aero­dyny. Źródłem aerostatycznej siły wzlotu w statodynach jest gaz lżejszy od powietrza. Siła ta jest przy tym wykorzystywana tylko do wznoszenia się statku, natomiast aerodynamiczną siłę nośną uzyskuje się na skutek specjalnego ukształtowania kadłuba.

Swój pomysł sterowca hybrydowego zgłosił w amerykańskim urzę­dzie patentowym 5.04.1907 r. Patent Nr 865415 wydano mu 10.09.1907 r. Ochronę patentową uzyskał także w Wielkiej Brytanii (Patent Nr 7632).

Zbiornik gazu nośnego wykonany z aluminium lub innego lekkiego materiału posiadał kształt owalnego spodka z ost­rymi krawędziami. W jego dolnej, wklęsłej części zlokalizowano gondolę pasażerską z przedziałem silnikowym. Zbiornik gazu pełnić mógł zarazem funkcje płata nośnego a w razie potrzeby także spadochronu. Aerodynamiczna siła nośna pojawiać się miała w ruchu postępowym statku drogą zmian położenia środka jego ciężkości. Uzyskany przez odpowiednie przesunięcie balastu w osi podłużnej statodyny, żądany kąt natarcia umożliwiać miał wyko­nywanie lotu ślizgowego. Rozpędzona statodyna mogła się w koń­cu wznosić, opadać, poruszać w poprzek łoża wiatru i pod wiatr. W centralnej części zbiornika gazu umocowano długi maszt, który mógł być przemieszczany w pionie. Korzystając z tej jego właś­ciwości można było obniżać lub podwyższać położenie środka ciężkości i statodyny w celu stabilizacji jej lotu. W gondoli zainstalowano silnik napędzający , przez system transmisji, wały dwu śmigieł pchających usytuowanych w osi tylnej części zbior­nika gazu. Pomiędzy śmigłami umieszczono ster kierunku, sys­temem cięgien i popychaczy połączony ze sterownicą w gondoli.

Stanowisko dowódcy statku powietrznego zlokalizowano w kabi­nie na górnej powierzchni zbiornika gazu nośnego. Poniżej gon­doli zabudowano amortyzatory oraz stałe podwozie bezkołowe, zaś z przodu i z tyłu zbiornika gazu amortyzowane płozy.

Źródło:

[1] Januszewski S. "Statodyny przełomu stuleci". Lotnictwo Aviation International nr 5/1991.

blog comments powered by Disqus