Junkers G-23, 1924

Samolot lub wodnosamolot pasażerski, bombowy. Niemcy/Szwecja.
Wodnosamolot pasażerski Junkers G-23W (S-504) podczas startu. (Źródło: Jońca A. ”Samoloty linii lotniczych 1919-1930”. Seria ”Barwa w lotnictwie polskim” nr 2. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1986).

Samolot Junkers G-23 był pierwszym trzysilnikowym samolotem firmy Junkers Flugzeug und Motorenwerke A.G. i stanowił powiększone rozwinięcie samolotu Junkers F-13. Prototyp powstał w wyniku współpracy wytwórni Junkers w Dessau oraz filii w Filach k. Moskwy i został oblatany 1924 r. Zgodnie z wymaganiami Komisji Rozbrojeniowej, narzuconymi Niemcom po I wojnie światowej (w wyniku realizacji postanowień traktatu wersalskiego z 1919 r.), moc silników samolotu nie przekraczała 368 kW (500 KM). W 1925 r. została uruchomiona produkcja seryjna tych samolotów w wersji lądowej G-23L i wodnej G-23W, realizowana wspólnie przez wytwórnie Junkers w Dessau i Aktiebolaget Flygindustri Malmö.

Na początku 1925 r. samoloty G-23 weszły do eksploatacji na niemieckich liniach. W 1926 r. na G-23 był wykonany przelot Berlin-Pekin-Berlin o długości 20 000 km. Ulepszoną odmianą G-23, o większej mocy silników, był G-24. Łącznie wyprodukowano 48 egz. samolotów G-23 i G-24, głównie w wersji lądowej.

W Polsce.

W sierpniu 1925 r. Polska Linia Lotnicza ”Aerolot” zakupiła w firmie Aktiebolaget Flygindustri Malmö samolot Junkers G-23W planując uruchomienie komunikacji lotniczej na trasie Warszawa-Gdańsk-Malmö-Kopenhaga. Junkers G-23W otrzymał znaki rejestracyjne P-PAWA i stacjonował w bazie Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku. W dniu 15.08.1925 r. samolot wykonał lot próbny z Gdańska przez Malmö do Kopenhagi i z powrotem. Ponieważ zrezygnowano z uruchomienia linii, samolot wrócił 20.8.1925 r. do wytwórni w Szwecji. Wkrótce został sprzedany do Niemiec, gdzie po przerobieniu na wersję lądową i wyposażeniu w inne silniki, otrzymał oznaczenie G-24L i był używany przez wiele lat.

W 1926 r. ”Aerolot” powrócił do koncepcji otwarcia linii do Kopenhagi. Ze szwedzkiej wytwórni wypożyczono G-23W o znakach S-504 na okres 20.8. do 3.09.1926 r. i w dniu 24.8.1926 r. wykonano lot próbny na trasie Puck-Kopenhaga-Puck.

Obydwa wodnosamoloty Junkers G-23W oferowane były dla Morskiego Dywizjonu Lotniczego. Proponowano wykorzystanie ich w roli samolotów bombowych. Propozycja nie znalazła uznania ze względu na wysoki koszt nabycia i stosunkowo małą przydatność dla MDL.

Konstrukcja:
Dolnopłat o konstrukcji metalowej (tzw. junkersowskiej). Załoga- 2 osoby, pasażerów- 8-9 z ewentualnym miejscem dla chłopca-stewarda (tzw. boya).
Płat kratownicowy z dziewięcioma rurami odgrywającymi rolę dźwigarów, kryty blachą falistą. Dzielony na pięć części: część środkową złączoną z kadłubem, części z silnikami oraz części zewnętrzne.
Kadłub kratownicowo-wręgowy, kryty blachą falistą. Kabina załogi odkryta, później zakryta. Kabina pasażerów zakryta.
Podwozie klasyczne stałe, w wersji wodnosamolotu- dwupływakowe.

Uzbrojenie- udźwig bomb w wersji wojskowej- 1000 kg.

Wyposażenie: oświetlenie, ogrzewanie.

Napęd-3 silniki:
- G-23- Junkers L-2 o mocy 143 kW (195 KM) każdy,
- G-23W używane w Polsce- środkowy Junkers L-2 o mocy nominalnej 143 kW (195KM) i mocy startowej 194 kW (265 KM), silniki boczne Mercedes D-IIIa o mocy nominalnej 118 kW (160 KM) mocy startowej 154/169 kW (210/230 KM) każdy.

Dane techniczne G-23 (wg [3]):
Rozpiętość- 28,5 m, długość- 15,25 m, wysokość- 6,0 m, powierzchnia nośna- 89,0 m2.
Masa własna- 3600 kg, masa użyteczna- 1850 kg, masa startowa- 5450 kg.
Prędkość max- 170 km/h, prędkość przelotowa- 150 km/h, prędkość lądowania- 70 km/h, wznoszenie- 2,2 m/s, czas wznoszenia na 1000 m- 8', pułap praktyczny- 3800 m zasięg- 1000 km, czas lotu- 6,5 h.

Dane techniczne G-23W (wg [5]):
Rozpiętość- 28,5 m, długość- 16,0 m, wysokość- 6,0 m, powierzchnia nośna- 99,0 m2.
Masa własna- 3025 kg, masa użyteczna- 1965 kg, masa całkowita- 4990 kg.
Prędkość max- 150 km/h, prędkość przelotowa- 140 km/h, prędkość minimalna- 85 km/h, wznoszenie- 3 m/s, pułap- 3400 m, zasięg- 1000 km.

Galeria

  • Junkers G-23W, rysunek w trzech rzutach. (Źródło: Morgała A. ”Samoloty w polskim lotnictwie morskim”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1985).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[2] Jońca A. ”Samoloty linii lotniczych 1919-1930”. Seria ”Barwa w lotnictwie polskim” nr 2. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1986.
[3] Kempski B. ”Samolot transportowy Junkers Ju 52/3m”. Seria Typy broni i uzbrojenia nr 142. Wydawnictwo Bellona. Warszawa 1991.
[4] Mikulski M., Glass A. ”Polski transport lotniczy 1918-1978”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1980.
blog comments powered by Disqus