DFW C-IV, 1916

Samolot rozpoznawczy. Niemcy.
Samolot rozpoznawczy DFW C-IV w barwach lotnictwa wojskowego Niemiec. (Źródło: archiwum).

Samolot DFW C-IV został opracowany w niemieckiej firmie Deutsche Flugzeug-Werke (DFW) w 1916 r. Był poprzednikiem słynnego DFW C-V. Zewnętrznie różnił się od następcy brakiem kołpaka na piaście śmigła i słabszym silnikiem Benz Bz-III.

W Polsce.

W Polsce znajdowały się 3 egzemplarze DFW C-IV pochodzące ze zdobyczy wojennych: jeden znajdował się we wrześniu 1919 r. w 6 EW we Lwowie. Dwa następne zmontowano na Ławicy i przydzielono w 1921 r. do Bazy Lotnictwa Morskiego w Pucku. Ze służby wycofano je w 1922 r.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji.
Kabiny odkryte.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 stały karabin maszynowy pilota Spandau wz. 08/15 kal. 7,92 mm i 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm.

Silnik- rzędowy Benz Bz-III o mocy 110 kW (150 KM).

Dane techniczne C-IV (wg [1]):
Rozpiętość- 13,30 m, długość- 7,90 m, wysokość- 3,30 m, powierzchnia nośna- 42,20 m2.
Masa własna- 720 kg, masa użyteczna- 510 kg, masa całkowita- 1230 kg.
Prędkość max- 135 km/h, zasięg- 400 km.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
blog comments powered by Disqus