CWJ, 1931
(CWJ-1)

Szybowiec szkolny. Polska.
Prototyp szybowca szkolnego CWJ. (Źródło: Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977).

W 1931 r. inż. Wacław Czerwiński wraz z inż. Władysławem Jaworskim skonstruowali szybowiec szkolny CWJ, prostszy, lżejszy i znacznie tańszy od CW-III. Prototyp CWJ (początkowo oznaczany CWJ-1) został zbudowany w Warsztatach Szybowcowych ZASPL we Lwowie. Prototyp został oblatany (start za samochodem) w październiku 1931 r. na lotnisku w Skniłowie i przekazany Aeroklubowi Lwowskiemu. W październiku i listopadzie 1931 r. wziął udział w VI Wyprawie Szybowcowej do Bezmiechowej.

CWJ był jednym z najmniejszych ówczesnych szybowców szkolnych w Europie. Był łatwy w obsłudze, lekki do transportu, wytrzymały i stateczny. Produkcję seryjną uruchomiono przełomie lat 1931/1932 w Warsztatach Szybowcowych ZASPL. Był produkowany m.in. na zamówienie DLC dla szkół szybowcowych do 1933 r. Od jesieni 1931 r. Koła Szybowcowe w różnych miejscowościach zbudowały co najmniej kilkanaście egz. CWJ na podstawie rysunków technicznych oraz wydanej w 1932 r. przez DLC MK książki pt. Opis budowy szybowca szkolnego CWJ. Szybowiec zalecany do budowy amatorskiej. Materiały do budowy bądź części metalowe można było zamówić w Warsztatach ZASPL.

Zbudowano ok. 80 egz. Był] one używane na wielu szybowiskach w Polsce. Od 1934 r. były stopniowo zastępowane przez szybowce Wrona. ostatnie zostały skasowane w 1938 r. Dalszym rozwinięciem był szybowiec CWJ-bis ”Skaut”.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy górnopłat kratowy o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny, dwudzielny, dwudźwigarowy z wykrzyżowaniem między dźwigarami. Dźwigary z deski sosnowej. Żeberka nawlekane na dźwigar. Nosek do pierwszego dźwigara kryty sklejką, reszta płótnem. Płat usztywniony drutami biegnącymi do wieżyczki i skrzynki kadłuba. Płat wyposażony w lotki.
Kadłub w postaci skrzynki i kratownicy. Do skrzynki zamocowane siodełko, hak startowy oraz dwie płozy. Kratownica wykonana z listew sosnowych. W płaszczyźnie poziomej usztywniona drutami stalowymi zamocowanymi do skrzydeł. Nad płatem wieżyczka do mocowania linek podtrzymujących płat.
Usterzenie kryte płótnem.

Dane techniczne CWJ (wg [1]):
Rozpiętość- 8,75 m, długość- 5,59 m, wysokość- 2,21 m, powierzchnia nośna- 13,0 m2.
Masa własna- 80 kg, masa użyteczna- 75 kg, masa całkowita- 155 kg.
Prędkość minimalna- 42 km/h, doskonałość przy prędkości optymalnej 50 km/h- 12, opadanie minimalne- 1,3 m/s.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
blog comments powered by Disqus