Caproni Ca-87 "Polonia", 1929

Samolot rajdowy. Włochy.
Samolot rajdowy Caproni Ca-87 ”Polonia”. (Źródło: Glass A., Bączkowski W. ”Samoloty słynnych przelotów 1925-1932”. Seria ”Barwa w lotnictwie polskim”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1990).

Samolot zbudowany został w firmie Caproni. Była to wersją bombowca nocnego Caproni Ca-73ter (Ca-82) specjalnie przystosowana do lotu nad Atlantykiem. Był to samolot lądowy, to kadłub miał ukształtowany jak łódź latająca. Była to ważna cecha ułatwiająca (w przypadku awarii) utrzymanie się na wodzie do czasu przyjścia pomocy.

W Polsce.

Przedstawiciele Polonii Amerykańskiej w 1927 r. postanowili ufundować ze składek emigrantów samolot, który z polską załogą dokonałby przelotu przez Atlantyk. Załogę mieli stanowić kpt. pil. Adama S. Kowalczyk z 3 PL oraz por. pil. rez. Włodzimierza Klisz z PLL ”Lot”. W 1929 r. spośród samolotów francuskich, niemieckich i włoskich organizatorzy wybrali samolot Caproni Ca-87. Przeróbka samolotu postępowała szybko i samolot był gotów na początku maja 1929 r. Nadano mu nazwę ”Polonia”. Start planowano na 4.07.1929 r. w amerykańskie święto narodowe Independence Day. Po wymianie silników na nowe, załoga przeleciała z Mediolanu na lotnisko Baldonnell w Irlandii, gdzie oczekiwano na sprzyjające warunki atmosferyczne. Trasa prowadziła do Terranova w Kanadzie, a następnie do Chicago. Nowe silniki Isotta-Fraschini pracowały jednak wadliwie. Decyzja o starcie przeciągnęła się, gdy 13.07.1929 r. nadeszła wiadomość o tragedii samolotu Amiot-123. Lot Polonii” został odwołany. Jako oficjalny powód podano niepewną pracę silników i ich nieprzydatność do lotu na długi dystans. Wydaje się jednak, że decydującą rolę odegrała jednak katastrofa Amiota. Caproni Ca-87 zwrócono do wytwórni, gdzie została przywrócona do roli bombowca.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy półtorapłat o konstrukcji drewnianej.
Płaty- komora dwuprzęsłowa, górny płat mniejszy od dolnego. Skrzydła dwudźwigarowe pokryte płótnem.
Kadłub kratownicowy pokryty sklejką miał spód specjalnie wzmocniony na wypadek wodowania. Kabina odkryta.
Podwozie klasyczne stałe.

Napęd: 4 silniki rzędowe Isotta-Fraschini ”Asso” o mocy 155-195 kW (210-265 KM) każdy, połączone po dwa w tandem. Każdy napędzał swoje śmigło. Dwa śmigła dwułopatowe ciągnące i dwa śmigła czterołopatowe pchające.

Dane techniczne Ca-87 (wg [1]):
Rozpiętość dolnego płata- 25,0 m, rozpiętość górnego płata- 18,0 m, długość- 15,1 m, wysokość- 5,6 m, powierzchnia nośna- 143,0 m2.
Prędkość max- 180 km/h, prędkość minimalna- 105 km/h, pułap- 3000-4000 m, zasięg- 5000 km.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[2] Glass A., Bączkowski W. ”Samoloty słynnych przelotów 1925-1932”. Seria ”Barwa w lotnictwie polskim”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1990.
blog comments powered by Disqus