Bronisławski I, 1911

Samolot pionierski. Polska/Francja.
Samolot Bronisławski I zbudowany w 1911 r. (Źródło: archiwum).

Dr inż. Bolesław Bronisławski opracował w latach 1910-1911 nowy system sterowania poprzecznego samolotu. Pomysł ten wypróbował w połowie 1911 r. na samolocie francuskim Farman III, montując na jego końcach pionowe obracane rury z zamocowanymi na nich pięcioma małymi płaszczyznami, ustawionymi skośnie względem poziomu. Ruchem drążka sterowego płaszczyzny można było obracać wokół osi pionowej. W położeniu neutralnym płaszczyzny były ustawione wzdłuż lotu i nie wywoływały sil aerodynamicznych. Przy wychyleniu drążka sterowego następował obrót płaszczyzn, ustawiały się one pod dodatnim lub ujemnym kątem natarcia. Wówczas powstawała na nich siła nośna skierowana w górę lub w dół (na każdym skrzydle w przeciwną stronę), dając podobne działanie jak lotki.

Po uzyskaniu pozytywnych wyników prób konstruktor opracował następny samolot Bronisławski II z takim samym systemem sterowania.

Konstrukcja:

Dane techniczne:
Rozpiętość- 11 m, długość- 11 m, wysokość- 2,8 m, powierzchnia nośna- 40,0 m2.
Prędkość max- 60 km/h.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[3] Januszewski S. "Stabilizatory Bronisławskiego". Lotnictwo Aviation International nr 1/1991.
blog comments powered by Disqus