Babiński Zbigniew Juliusz

Zbigniew Babiński jako kapitan-pilot 6 Pułku Lotniczego we Lwowie. (Źródło: Lotnictwo- Aviation International, sierpień 1991).

Zbigniew Juliusz Babiński urodził się 13.05.1886 w Sosnowcu. Jego ojciec (Stanisław Marian) był inżynierem i pracował w kolejnictwie. Jako uczeń gimnazjalny zbudował dwa szybowce (1912 r. i 1913 r.) na których wykonał wicie udanych lotów w Milanówku pod War­szawą. W 1914 r. uzyskał świadectwo doj­rzałości w gimnazjum im. Staszica w Warszawie.

Po wybuchu I wojny światowej wraz z rodziną został ewakuowany do Rosji. Tam rozpoczął studia techniczne, które musiał przerwać ze względu na powo­łanie go do armii carskiej. Przebywał w szkole lotniczej. Służbę w lotnictwie rosyjskim przerwała rewolucja paź­dziernikowa w 1917 r. W następnym roku był już w Warszawie i brał udział w rozbrajaniu Niemców. 16.12.1918 r., jako podporucznik, uczestniczył w uro­czystej przysiędze wojskowej na lotnis­ku mokotowskim w Warszawie.

Brał udział w wojnie polsko- bolsze­wickiej jako pilot 1 eskadry wywia­dowczej. Wyróżnił się w atakowaniu konnicy nieprzyjaciela, a szczególnie 14.08.1920 r. w zwalczaniu kawalerii Armii Czerwonej pod Pułtuskiem.

W okresie międzywojennym był ofi­cerem zawodowym lotnictwa wojskowe­go. Odbywał służbę w pułkach lotni­czych bądź szkołach lotniczych: w War­szawie, Lwowie, Bydgoszczy, Dęblinie i Warszawie. W latach 1920- tych przebywał we Francji, gdzie wraz z grupą polskich oficerów odbierał sprzęt zakupiony we Francji dla Polski.

Kpt. Babiński wykonywał loty na trzech samolotach będących jego włas­nością lub oddanych do jego użytko­wania. Pierwszym samolotem (własnym) był JD-2, który użytkował w latach 1929- 1935. Po jego kasacji został właś­cicielem samolotu RWD-7 (prototyp), na którym wykonywał loty w latach 1936- 1937. Trzecim samolotem który otrzymał do wyłącznej dyspozycji był RWD-16 "Osa". Samolot ten użytkował od 1938 r. do sierp­nia 1939 r. Ob­latał też kilka samolotów, w tym D-1 "Cykacz" oraz CWL WZ-X, WZ-XI "Kogutek"WZ-XII "Kogutek II" inż. Władysława Zalewskiego. Brał udział w Challenge 1930 r.

Od 1935 r. odbywał służbę w 1 Puł­ku Lotniczym w Warszawie jako oficer nadzoru technicznego bazy.

24.08.1939 r. został odkomen­derowany na stanowisko szefa re­feratu technicznego sztabu Dowódcy Lotnictwa Armii Prusy, organizu­jącego się w Wilnie. 3.09.1939 r. ok. 6 rano przejeżdżał samo­chodem z grupą oficerów przez Warszawę. Wtedy to- w czasie kilkuminutowego spotkania- wi­dział się po raz ostatni z żoną Hen­ryką i dwoma synami (Lechem i Andrzejem).  Wraz ze sztabem Dowódcy Lotnictwa Armii Prusy przeszedł wrze­śniowy szlak bojowy: Wilno (24- 28.08.)- Rembertów (28.08.- 1.09.).- Spała (2- 6.09.)- maj. Gostomia k / Nowego Miasta (6- 7.09.)- gajówka maj. Kurów (7- 8.09.)- kol. Natolin (9- 10.09.)- Jagodne, Pawłów k / Chełma (11- 13.09.)- kol. Lubliniec k / Kowla (14- 15.09.)- Uhobot k / Kowla (15- 16.09)- Harażdża k / Lucka (16- 17.09.) Na wia­domość o wkroczeniu na teren Polski wojsk sowieckich spalono akta lotnictwa Armii Prusy, udając się ku granicy rumuńskiej trasą Brody- Złoczów-  Brzeżany- Podhajce, gdzie spotkano część kolumny Bazy Lotniczej Nr 1. Podjęto decyzję wspólnego przebijania się do granicy węgierskiej (granica polsko- ru­muńska była już odcięta przez oddzia­ły Armii Czerwonej), gdzie dotarła tyl­ko część personelu. Pozostały personel, w którym prawdopodobnie znajdował się i kpt. Zbigniew Babiński, został ogarnię­ty przez wojska sowieckie i internowa­ny.

Pierwsza wiadomość o kpt. Ba­bińskim dotarła do rodziny w paź­dzierniku 1939 r. Przekazał ją żołnierz zwolniony z niewoli radzieckiej. Według jego informacji oddział, w którym znajdował się kpt. Babiński, został otoczony przez oddziały radzieckie w nocy z 17 na 18.09.1939 r. w okolicach Trembowli (Strusów lub Strusowo). Po rozbro­jeniu oddziału, żołnierzy załadowa­no do ciężarówki, natomiast ofice­rom kazano maszerować na odleg­łość ponad 100 km. Według relacji wspomnianego żołnierza, na dzień przed wzięciem do niewoli, kpt. Babiński wykonał lot wywiadowczy na dwumiejscowym górnopłacie.

Kolejną wiadomością był list do żony, która otrzymała go na prze­łomie listonada i grudnia 1939 r. Był to jedyny list, jaki nadszedł do ro­dziny, chociaż kpt. Babiński zapo­wiadał, że będzie pisał listy do do­mu raz w miesiącu. List ten został datowany omyłkowo (20 września), zapewne pod wpływem niepokoju o los rodziny, a także przeżyć w niewoli radzieckiej. Kpt. Babiński wspomina, że list pisał po kilku tygodniach pobytu w Kozielsku.

Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 r. został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5.03.1940 r. Został pochowany na terenie otwartego 28 .07.2000 r. Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 r. jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1958. Przy zwłokach Zbigniewa Babińskiego zostały odnalezione: karta szczepień, rozkaz wyjazdów, zaświadczenie.

Rodzinę kpt. Babińskiego (żona i dwóch synów) w czasie powstania (1944 r.) wywieziono do Niemiec na roboty rol­ne. Mieszkanie kpt. Babińskiego spłonęło w czasie powstania w 1944. Po wojnie wraz z synami zamiesz­kała we Wrocławiu, zmarła w 1961 r. Starszy syn kpt. Babińskiego, Lech- ukończył Wydział Lotniczy Politechniki Wrocławskiej (1954 r.). W latach 1954- 1961 pracował w PZL Świdnik, pod koniec lat 1980- tych zatrudniony był w biurze projektów w Warszawie. Młod­szy syn Andrzej ukończył Wydział Budowlany Politechniki Wrocławskiej. Pra­cował w firmie Megabud.

Konstrukcje:
Babiński-szybowiec 1912, 1912, szybowiec pionierski.
Babiński-szybowiec 1913, 1913, szybowiec pionierski.

Galeria

  • Fragment koperty i listu do żony nadesłanego przez kpt. Babińskiego z obozu w Kozielsku w 1939 r. (Źródło: Skrzydlata Polska nr 8/1990).
  • Zbigniew Babiński w kabinie motoszybowca 8221;Bąk”, druga połowa lat trzydziestych. (Źródło: Lotnictwo Aviation International nr 8/1991).

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[3] Babiński L., Pawlak J.  „Dzieje kpt. Babińskiego”. Skrzydlata Polska nr 8/1990.
[4] Szcześniak A. L. „Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk”. Wydawnictwo Alfa. Warszawa 1989.
blog comments powered by Disqus