Aviatik C-III, 1916

Samolot rozpoznawczy. Niemcy.
Samolot rozpoznawczy Aviatik C-III jako eksponat Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. (Źródło: Copyright Łukasz Sambor- ”Militarne Podróże”).

Pod koniec 1915 (wg [1]- w 1916) r. zakłady Automobil und Aviatikwerke AG opracowały ulepszony samolot rozpoznawczy Aviatik C-III i wdrożyły do produkcji seryjnej. Stanowił rozwój poprzednich konstrukcji: Aviatik C-I i Aviatik C-II. Obserwator zajmował drugą kabinę (samoloty w tym czasie miały przeważnie miejsce załogi usytuowane w kolejności obserwator-pilot, co zaczęto uważać za wadliwe). Samolot różnił się od wcześniejszych wersji lepszym oprofilowaniem przodu kadłuba, dodaniem kołpaka śmigła oraz dodatkowym wyposażeniem radiowym. W latach 1916-1917 zbudowano zaledwie 80 egz. Przyczyną tego było przestawienie w 1916 r. produkcji fabryki Aviatik na licencyjne wytwarzanie samolotu DFW C-V, który okazał się bardziej przydatny na froncie niż konstrukcja Aviatik.

Lotnictwo Niemiec użytkowało go w 1916 r. na frontach w jednostkach rozpoznawczych i tzw. "Kampfgeschwader"- bombardujących.

W Polsce.

W 1919 r. zdobyto w Wielkopolsce 7 samolotów Aviatik C-III, z tego 3 były zmontowane i wykorzystane w Szkole Pilotów na Ławicy. Pozostałe 4 prawdopodobnie nie zostały oddane do użytku.

W Polsce od 1945 r. znajduje się ostatni w świecie zachowany kadłub z podwoziem, usterzeniem pionowym i silnikiem samolotu Aviatik C-III. został odnaleziony na złomowisku koło Czarnkowa i złożony w pomieszczeniach Okręgowej Składnicy Lotniczej w Gądkach pod Poznaniem. Następnie był przechowywany w magazynach w Pilawie i Wrocławiu. Od 1964 r. złożono go w magazynie Muzeum Lotnictwa w Krakowie. Znacznie zdewastowany, został w warsztacie Muzeum odbudowany. Od maja 1993 r. jest eksponowany obok innych samolotów z I wojny światowej.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Kabiny odkryte.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm. Wg [3]-uzbrojenie stanowił ruchomy kaem Parabellum (czasami nawet 2) na prowadnicach wzdłuż burt, ponadto samolot zabierał niewielką liczbę bomb.

Wyposażenie- radiostacja, aparat fotograficzny.

Silnik- rzędowy Mercedes D-III o mocy 118 kW (160 KM).

Dane techniczne C-III (wg [1] i [2]):
Rozpiętość- 11,8 m, długość- 8,08 m, wysokość- 2,95 m, powierzchnia nośna- 35,0 m2.
Masa własna- 980 kg, masa użyteczna- 360 kg, masa całkowita- 1340 kg.
Prędkość max- 160 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 7', pułap- 4500 m, zasięg- 400 km, czas lotu- 3 h.

Galeria

  • Samolot rozpoznawczy Aviatik C-III w barwach lotnictwa wojskowego Niemiec. (Źródło: archiwum).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[2] Krzyżan M. ”Samoloty w muzeach polskich”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1983.
[3] Chołoniewski K., Bączkowski W. "Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939. Tomik 1". Seria "Barwa w lotnictwie polskim" nr 6. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1987.
blog comments powered by Disqus