S-1, 1925

Szybowiec amatorski. Polska.
Szybowiec S-1 w locie. (Źródło: Praca zbiorowa ”Album Dziesięciolecia Lotnictwa Polskiego”. Nakładem Wydawnictwa Lotnik. Poznań 1930).
Inż. Józef Wallis zaprojektował na II Konkurs Szybowców w 1925 r. szybowiec S-1. Zbudowany został w warsztatach wytwórni dla 3 Pułku Lotniczego na Ławicy w Poznaniu. Na II Konkursie Szybowców na Oksywiu koło Gdyni w maju- czerwcu 1925 r. na szybowcu tym startował W. Szulczewski. Uzyskał on I nagrodę za największą wysokość uzyskaną na zawodach - 23 m ponad start, oraz III nagrodę za łączny czas lotów: 6 min 45 s. w 18 lotach. S-1 został rozbity podczas zawodów.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy zastrzałowy górnopłat o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny, dwudźwigarowy, kryty płótnem, mocowany do górnej belki kadłuba i podparty z każdej strony dwoma zastrzałami o układzie V.
Usterzenie kryte płótnem, składające się ze stateczników i sterów, usztywnione drutami względem siebie i kraty kadłuba.
Kadłub w postaci płaskiej kraty wykrzyżowanej drutami. Dolna belka przodu kraty przechodząca w płozę. Z przodu kadłuba siodełko pilota oraz sterownica.

Dane techniczne S-1 (wg [1]):
Rozpiętość- 12,0 m, długość- 6,4 m, wysokość- 1,8 m, powierzchnia nośna- 17,6 m2.
Masa własna- 110 kg, masa użyteczna- 60 kg, masa całkowita- 170 kg.

Galeria

  • Szybowiec amatorski S-1. (Źródło: Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1976).

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
blog comments powered by Disqus