Albatros C-XII, 1917
(BFW C-XII)

Samolot rozpoznawczy. Niemcy.
Samolot rozpoznawczy Albatros C-XII w barwach niemieckiego lotnictwa wojskowego. (Źródło: Gray P., Thetford O. ”German Aircraft of the First World War”. Doubleday & Company, Inc. Garden City. New York 1970).

W 1917 r. w firmie Albatros Flugzeug-Werke G.m.b.H zaprojektowano w nowy samolot rozpoznawczy Albatros C-XII, który miał być następcą samolotów Albatros C-VII i Albatros C-X. Płatowiec otrzymał starannie opracowany półskorupowy kadłub o przekroju eliptycznym wzorowany na bryle kadłuba samolotu myśliwskiego Albatros D-V. Samolot C-XII był określany jako najbardziej elegancki samolot klasy C w lotnictwie niemieckim. Produkcję seryjną uruchomiono w wytwórni macierzystej Albatros, a następnie w OAW, BFW i Linke Hofmann. W lutym 1917 r. zamówiono 200 egz., wg [2]- zbudowano ok. 250 egz.

Używane były na Froncie Zachodnim i w Rosji począwszy od jesieni 1917 r., aż do zakończenia działań wojennych w 1918 r.

W Polsce.

W Polsce znalazły się 24 samoloty Albatros C-XII (wg [1], natomiast wg [3]- tylko kilka). Spośród nich 16 przejęto od zaborców w b. Kongresówce i Małopolsce, a 8 otrzymano z przydziału Ententy od międzyalianckiej komisji rozdziału reparacji wojennych. Kilkanaście C-XII pochodziło z wytwórni BFW i oznaczano je jako BFW C-XII, chociaż prawidłowo powinno być: Albatros C-XII (BFW).

Znajdowały się one w wyposażeniu eskadr: 1 EL, 2 EW, 3 EW, 6 EW, 7 EM, 8 EW, 9 EW, 17 EW oraz 1 Esk. Łącznikowej. Używano ich bojowo, przeważnie w 1919 r. Szczególnie wyróżniły się wówczas w walkach w rejonie Lwowa i przy oswobodzeniu Małopolski Wschodniej oraz podczas walk na Polesiu. W sierpniu 1920 r. brały udział w obronie stolicy, ponadto były jako rezerwowe w 3 EW na Froncie Mazowieckim. Jeden samolot wykorzystywany był jako szkolny w 1919 r. w Wojskowej Szkole Lotniczej na Mokotowie, a później przeszedł do dyspozycji Szefa Lotnictwa. C-XII był poprawny w locie i był lubiany przez pilotów.

Samoloty Albatros C-XII były tracone w wyniku działań na froncie i tylko nieliczne dotrwały do rozejmu. Przekazano je do końca 1920 r. do Ruchomych Parków Lotniczych i do składnic. Otrzymane samoloty z przydziału Ententy na początku 1921 r. były w kiepskim stanie i nie nadawały się do użytku. Składowane w CSL nie zostały wykorzystane. Demontowano je stopniowo, a ostatnie zostały rozebrane w wielkiej akcji kasowania wycofanych z użytku samolotów, przeprowadzonej w kwietniu 1921 r. (wg [3]- ostatnie z nich skasowano ok. 1930 r.).

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Skrzydła dwudźwigarowe, dwudzielne, pokryte płótnem.
Kadłub półskorupowy, podłużnicowo-wręgowy, pokryty trzema warstwami sklejki. Przekrój poprzeczny owalny, zbliżony do eliptycznego. Górna część kadłuba i przód pokryta była blachą aluminiową. Kabiny odkryte.
Statecznik pionowy i płetwa podkadłubowa o konstrukcji drewnianej były integralnie związane z kadłubem. Statecznik poziomy oraz obydwa stery miały konstrukcję spawaną z rur stalowych i pokrycie z płótna.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 1 stały karabin maszynowy pilota Spandau wz. 08/15 kal. 7,92 mm i 1 ruchomy karabin maszynowy obserwatora Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm. Udźwig bomb- 200 kg.

Silnik- rzędowy Mercedes D-IVa o mocy 191 kW (260 KM) lub Maybach o mocy 196 kW (260 KM).

Dane techniczne C-XII (wg [1]):
Rozpiętość- 14,37 m, długość- 8,85 m, wysokość- 3,25 m, powierzchnia nośna- 42,7 m2.
Masa własna- 1021 kg, masa użyteczna- 618 kg, masa całkowita- 1639 kg.
Prędkość max- 175 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 5', pułap- 5000 m, zasięg- 500 km, czas lotu- 3 h 15'.

Galeria

  • Samolot rozpoznawczy Albatros C-XII z 6 Eskadry Wywiadowczej. (Źródło: archiwum).
  • Polski Albatros C-XII na lotnisku polowym. (Źródło: Bączkowski W. ”Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1987).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[2] Sankowski W. ”Albatros C-XII”. Lotnictwo z szachownicą nr 8.
[3] Chołoniewski K., Bączkowski W. "Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939. Tomik 1". Seria "Barwa w lotnictwie polskim" nr 6. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1987.
blog comments powered by Disqus