IS-7 (SZD-7) "Osa", 1950
Szybowiec był gotowy w sierpniu 1950 r. Loty porównawcze szybowców ”Osa” i ”Mucha ter” wykazały, że przy prędkości ok. 60 km/h ”Mucha ter” jest minimalnie lepsza, w przedziale 70-80 km/h osiągi praktycznie się nie różnią, przy 100 km/h zarysowała się się duża przewaga ”Osy”, przy 150 km/h ”Osa” była lepsza chociaż nie tak wyraźnie jak przy 100 km/h. W celach porównawczych startowała ”Osa” w VII Krajowych Zawodach Szybowcowych. W silniejszych warunkach była zdecydowanie lepsza od ”Muchy”. ”Osę” skasowano w 1957 r., zachowując jej skrzydła w SZD.
Konstrukcja:
Jednomiejscowy wolnonośny grzbietopłat o konstrukcji drewnianej.
Skrzydło dwudzielne, wolnonośne, jednodźwigarowe ze skośnym dźwigarkiem pomocniczym i dźwigarkiem lotkowym. Całkowicie kryte sklejką o grubości 3 mm u nasady i 1,5 mm na końcu. Hamulce aerodynamiczne płytkowe. Lotki szczelinowe. Na końcach skrzydeł otwory do kotwiczenia oraz szczotki odgromowe.
Kadłub o przekroju jajowym zwężonym u dołu, drewniany, konstrukcji półskorupowej kryty sklejką. Szybowiec zaopatrzono w zaczep przedni i dolny oraz hak do startu z lin gumowych. Kabina zakryta.
Usterzenie poziome niedzielone. Statecznik kryty sklejką, ster kryty płótnem. Statecznik pionowy wykonany jako jedna całość z kadłubem, pokryty sklejką. Ster konstrukcji drewnianej kryty w partii przedniej i dolnej sklejką, w pozostałej płótnem.
Podwozie stałe. Kółko umieszczone w pobliżu środka ciężkości służyło do startu, lądowania i transportu. Płoza przednia drewniana.
Wyposażenie- tablicy przyrządów: prędkościomierz, wysokościomierz, wariometr, busola i zakrętomierz elektryczny.
Dane techniczne IS-7 (wg [1]):
Rozpiętość- 15,0 m, długość- 6,8 m, wysokość- 1,6 (wg [3]- 2,6 !?) m, powierzchnia nośna- 14,1 m2.
Masa własna- 237 kg, masa startowa- 327 kg.
Prędkość dopuszczalna- 250 km/h, prędkość minimalna- 56 km/h, doskonałość max- 26,1 przy prędkości 81 km/h, opadanie minimalne- 0,8 m/s przy prędkości 73 km/h.
Źródło:
[1] Praca zbiorowa ”Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1965.[2] ”Polskie szybowce”
[3] ”Szybowcowy zakątek Pepego (Piotra Puchalskiego)”