Stępniewski Wiesław Zenon

Wiesław Zenon Stępniewski. (Źródło: via Konrad Zienkiewicz).

Wiesław Zenon Stępniewski urodził się 4.01.1909 r. w Kamieńcu Podolskim, w rodzinie starej szlachty wołyńskiej herbu Szreniawa. W 1927 r. ukończył Korpus Kadetów nr 2 w Modlinie, po czym wstąpił na Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej, gdzie studiował na Oddziale Lotniczym. W marcu 1934 r. otrzymał dyplom inżyniera. Był współkonstruktorem między innymi samolotu PZL-37 "Łoś". Od 1935 r. kierownik techniczny Instytut Techniki Szybownictwa i Motoszybownictwa we Lwowie i wykładowca Politechniki Lwowskiej.

Po wybuchu II wojny światowej pracownik przemysłu lotniczego we Francji, po kapitulacji tego kraju w Anglii. Od 1941 r. kierownik działu aerodynamiki i wytrzymałości kanadyjskiej wytwórni samolotów De Havilland Canada. W 1945 r. na zamówienie brytyjskiego lotnictwa wojskowego RAF inż. Wsiewołod J. Jakimiuk zaprojektował wraz z inż. W. Stępniewskim samolot szkolny De Havilland DHC-1 ”Chipmunk” (zbudowano 1292 egz.).

W latach 1946-1947 pracował w firmie Jet Helicopter Corp. przy konstrukcji śmigłowca Jet Helicopter B-36. W 1946 osiadł na stałe w USA, gdzie stał się jednym z pionierów amerykańskiego przemysłu śmigłowcowego. Znalazł się w grupie polskich inżynierów, którzy początkowo pracowali w Kanadzie, po przeniesieniu w 1947 r. do USA wnieśli znaczący wkład w rozwój dwuwirnikowych śmigłowców układu podłużnego (tandem). Grupa ta, zatrudniona w USA przez Franka N. Piaseckiego, człowieka wciąż podkreślającego swe polskie korzenie i aktywnego działacza Polonii Amerykańskiej, składała się min. z Tadeusza Tarczyńskiego, Bolesława Solaka, Zbysława Ciołkosza, Szczepana Grzeszczyka i Wiesława Stępniewskiego. Ci konstruktorzy i aerodynamicy, przyczynili się do pomyślnego zrealizowania w firmie Piasecki Helicopter Co. w Morton w Pensylwanii pierwszych użytkowych maszyn układu podłużnego: Piasecki PV-3 ”Rescuer” (HRP-1, HRP-2), Piasecki PV-14 ”Retriever” (XHJP-1, HUP-1, HUP-2, HUP-3, HUP-4, H-25, ”Army Mule”), Piasecki H-21 ”Work Horse”, Piasecki PV-15 ”Transporter” (YH-16, H-16) i innych.

Inż. Wiesław Stępniewski od 1955 r. kierował zespołem konstrukcyjnym w firmie Boeing-Vertol, który opracował eksperymentalny przemiennopłat Vertol 76 (VZ-2). W skład zespołu wchodzili również inżynierowie Zbysław Ciołkosz i Tadeusz Tarczyński. Była to konstrukcja pionierska, a doświadczenia zdobyte przy jej projektowaniu, produkcji i badaniach otworzyły drogę do współczesnych pionowzlotów tego typu.

Wiesław Stępniewski stał się w USA wysoko cenionym autorytetem naukowym w dziedzinie wiropłatów. W latach 1969- 1975 wykładowca na uczelniach technicznych w USA, m.in. w Princeton University. Autor lub współautor blisko 100 publikacji w tym fundamentalnego podręcznika aerodynamiki wiropłatów, a także tłumacz kilku naukowych książek rosyjskich. W 1975 r. przeszedł na emeryturę, pozostając jednak konsultantem wytwórni śmigłowców Boeing Helicopters w Filadelfii. W 1992 r. założył własną firmę prowadzącą prace studialne i tłumaczenia na rzecz wojska i NASA. W trakcje swojej pracy we własnej firmie stale współpracował także z polskimi instytucjami naukowymi w dziedzinie badań nad śmigłowcami i edukacją w tym zakresie.

Członek polskich i międzynarodowych stowarzyszeń lotniczych. Laureat nagród i odznaczeń polskich, amerykańskich, brytyjskich oraz szwedzkich.

Zmarł 9.12.1998 r. w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z ostatnią wolą jego prochy zostały sprowadzone do Polski i 6 marca 1999 spoczęły na Cmentarzu Rzymskokatolickim w Radomiu, przy ulicy Limanowskiego.

Konstrukcje:
ITS-8, 1936, motoszybowiec szkolno-treningowy, wyczynowy, meteorologiczny.
TS-1/34 ”Promyk” (TS-2), 1937, szybowiec wyczynowy.
De Havilland DHC-1 ”Chipmunk”, 1946, samolot szkolno-treningowy.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Witkowski J. ”Polski wkład w technikę śmigłowcową”. ”Lotnictwo stulecie przemiany”. Fundacja Otwartego Muzeum Techniki. Wrocław 2003.
[3] ”Lotnictwo na Politechnice Warszawskiej w okresie międzywojennym”. ”varsovia.pl”.
[4] "Szlachta Wołynia, Podola i Kijowszczyzny. Poszukiwania ...".

blog comments powered by Disqus