MS-2, 1924
Mieczysław Siegel zbudował podczas wakacji w 1924 r. szybowiec MS-2, będący ulepszoną wersją szybowca MS-1. Usterzenie pionowe zostało umieszczone nad kadłubem.
Podczas pierwszych prób wzlotu, mimo holowania szybowca na linie przez 6 pomocników, szybowiec nie wystartował z powodu za dużego obciążenia powierzchni (powierzchnia nośna była nieduża) i zbyt słabego wiatru. Wówczas, aby nie kompromitować się wobec widzów, konstruktor wypuścił szybowiec jako latawiec. Szybowiec wykonał kilka takich lotów, lecz podczas jednego z nich został uszkodzony. Po wyremontowaniu szybowca konstruktor wykonał na nim wiele krótkich lotów. Szybowiec był używany tylko przez jedno lato.
Konstrukcja.
Jednomiejscowy górnopłat o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny, dwudźwigarowy, pokryty obustronnie papierem pakowym, usztywnionym żelatyną. Pierwszy dźwigar podparty zastrzałem, drugi dźwigar podtrzymany linką, która jednocześnie służyła do skręcania skrzydeł (zastępującego lotki).
Kadłub o przekroju prostokątnym, czteropodłużnicowy, półskorupowy, kryty kartonem. Kabina pilota odkryta.
Usterzenie ze statecznikami i sterami, obustronnie kryte papierem pakowym.
Podwozie płozowe.
Dane techniczne MS-2 (wg [2]):
Rozpiętość- 7 m, długość- 4,5 m, wysokość- 0,85 m, powierzchnia nośna- 8,2 m2.
Masa własna- 35 kg, masa użyteczna- 75 kg, masa całkowita- 110 kg.
Galeria
Źródło:
[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.