Segno szybowiec, 1910

Szybowiec pionierski. Polska.

W 1910 r. Henryk Segno, zamieszkały w Petersburgu, zbudował w Diubunach koło Petersburga wraz z Antonim i Stefanem Knaap szybowiec na podstawie opisu budowy zawartego w broszurce, prawdopodobnie N. Delone ”Ustrojstwo dieszewogo i lekkogo płaniera i sposoby letanija na niem”.

Był wzorowany na szybowcach Chanute i Voisin. Próby wzlotów przeprowadzili na wydmach koło Sestrorecka, naprzeciw twierdzy Kronsztadt, mając za pomocników żołnierzy rosyjskich. Starty odbywały się przy użyciu dwóch lin, zamocowanych na końcach skrzydeł. Największa uzyskana wysokość lotu wynosiła około 10 m, a odległość 30 m. Do startu i lądowania służyły nogi pilota, który był podwieszony do szybowca (trzymał się konstrukcji rękoma). Jesienią 1910 r szybowiec został zdemontowany z powodu wydania zakazu wykonywania lotów w pobliżu twierdzy.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny, dwudźwigarowy, kryty płótnem.

Dane techniczne (wg [1]):
Rozpiętość- 6 m, długość- 4 m, wysokość- 1,4 m, powierzchnia nośna- 16 m2.
Masa własna- 20 kg, masa użyteczna- 70 kg, masa całkowita- 90 kg.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
blog comments powered by Disqus