RWD-21, 1939

Samolot sportowy. Polska.
Samolot sportowy RWD-21 w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. (Źródło: Copyright Tomek Spólnicki- ”Militarne Podróże”).
W trakcie prób prototypu samolotu RWD-16 bis inż. Andrzej Anczutin oraz inż. Tadeusz Chyliński opracowali projekt wersji tego samolotu z silnikiem o większej mocy, która otrzymała oznaczenie RWD-21. Dzięki większej mocy osiągi samolotu poważnie wzrosły. Konstrukcja samolotu w zasadzie nie różniła się od RWD-16 bis. Samoloty RWD-21 i RWD-16 bis można było rozróżnić po innej osłonie silnika oraz innym podziale szyb kabiny.

Prototyp RWD-21 wykonał pierwszy lot w lutym 1939 r. Na wiosnę 1939 r. były gotowe pierwsze 3 RWD-21 z serii 10 egz., których produkcję uruchomiono (wg [3]- w 1939 r. zbudowano pierwsze 3 egz. seryjne, ponadto w budowie znajdowała się seria 10 dalszych maszyn, które jednak nie ukończono przed wybuchem wojny, wg [5]- w 1939 r. zbudowano pierwsze 5 egz. z serii 10 RWD-21, które zostały zamówione przez osoby prywatne, nie ma jednak pewności, że wszyscy otrzymali samoloty z pierwszej serii). Gdyby nie wybuch wojny RWD-21 stałby się ekonomicznym samolotem sportowym użytkowanym w aeroklubach. Jeden samolot RWD-21 został zamówiony jako okazowy dla Egiptu. Nie został dostarczony z powodu wybuchu wojny.

Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 r. jeden RWD-21 został ewakuowany na Łotwę, zaś dwa do Rumunii. Los samolotu, który znalazł się na Łotwie jest nie znany, natomiast oba znajdujące się w Rumunii były eksploatowane przez lotnictwo cywilne Rumunii przez cały okres wojny. Po wojnie jeden RWD-21 powrócił do Polski i obecnie w stanie uszkodzonym znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dolnopłat wolnonośny o konstrukcji drewnianej.
Płat trapezowy, niedzielony, drewniany, dwudźwigarowy (dźwigary skrzynkowe), kryty sklejką do pierwszego dźwigara, dalej płótnem. Część międzydźwigarowa miedzy podwoziem a kadłubem kryta sklejką. Lotki szczelinowe, wychylane różnicowe. Klapy krokodylowe.
Kadłub o przekroju prostokątnym, zaokrąglonym u góry, drewniany, półskorupowy, czteropodłużnicowy, kryty sklejką. Osłony silnika z blachy aluminiowej i duralowej. Kabina zakryta, miejsca załogi obok siebie.
Usterzenie jednodźwigarowe, stateczniki kryte sklejką, stery płótnem. Statecznik poziomy, niedzielony, usztywniony linkami.
Podwozie klasyczne stałe.

Silnik- rzędowy Cirrus ”Minor” o mocy nominalnej 66 kW (90 KM).

Dane techniczne RWD-21 (wg [5]):
Rozpiętość- 11,0 m, długość- 8,4 m, wysokość- 2,12 m, powierzchnia nośna- 14,95 m2.
Masa własna- 425 kg, masa użyteczna- 235-260 kg, masa całkowita- 660 kg, masa całkowita max.- 685 kg.
Prędkość max- 200 (wg [2]- 210) km/h, prędkość przelotowa- 170 (wg [2]- 180) km/h, prędkość min.- 72 km/h, wznoszenie- 4,7 m/s, pułap- 5500 m, zasięg- 600 (wg [2]- 600-650) km.

Źródło:

[1] Dulęba L., Glass A. ”Samoloty RWD”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1983.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[3] Krzyżan M. ”Samoloty w muzeach polskich”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1983.
[4] Mazur W. ”Niepotrzebna broń (cz. II)”. Lotnictwo nr 2/2006.
[5] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 2. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2007.
[6] Materiały archiwalne oraz wspomnienia z działalności konstrukcyjnej Tadeusza Chylińskiego. Ze zbiorów Rafała Chylińskiego.


blog comments powered by Disqus