RWD-11, 1936

Samolot pasażerski, treningowy. Polska.
Samolot pasażerski RWD-11. (Źródło: via Konrad Zienkiewicz).
W 1934 r., w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych, inż. Stanisław Rogalski i inż. Jerzy Drzewiecki zaprojektowali dwusilnikowy samolot pasażerski wg warunków ustalonych dla samolotu PZL-27 przez Ministerstwo Komunikacji, które czyniło nadzieje, że zakupi samolot RWD, jeśli będzie on lepszy od PZL-27. Prototyp RWD-11 zbudowano w drugiej połowie 1935 r., pierwszy lot wykonał w styczniu (wg [2]- w styczniu lub lutym) 1936 r. W wyniku prób w ITL na samolocie wprowadzono wiele zmian i poprawek, w wyniku których RWD-11 zyskał na wyglądzie i osiągach. Tak powstała druga wersja prototypu. Na wiosnę 1937 r. wydłużono nos kadłuba i równocześnie zlikwidowano oszklenie dachu kabiny załogi. W sierpniu 1937 r. usterzenie pionowe zamieniono na podwójne zamiast pojedynczego, uzyskując należytą stateczność i sterowność kierunkową. Wówczas powstała czwarta, ostateczna wersja samolotu. W końcu 1937 r. samolot uzyskał opinię udanego, ekonomicznego i nowoczesnego. 16.09.1937 r. został zaprezentowany na Lotnisku Mokotowskim w Warszawie podczas uroczystości przekazania 127 samolotów aeroklubom.

Samolot w listopadzie 1937 r. przeszedł ponownie próby w ITL i został dopuszczony do użytkowania. RWD-11 oferowany był PLL ”Lot” do przewozu pasażerów i poczty na trasach lokalnych. Porównania z PZL-27 wykazały, że własności RWD-11 są lepsze. Został opracowany wariant wojskowy przeznaczony do szkolenia załóg przed przejściem na dwusilnikowe bombowce PZL-37 ”Łoś” czy też projektowane ciężkie myśliwce PZL-38 ”Wilk”. Oferowano również dostawę wersji sanitarnej dla 4 chorych na noszach. Zakupem samolotów RWD-11 zainteresowane było lotnictwo wojskowe Rumunii, jednak do transakcji nie doszło.

RWD-11 nie został zakupiony przez PLL ”Lot”. Był to swoisty rewanż Dowództwa Lotnictwa za to, że konstruktorzy RWD nie chcieli swojej wytwórni włączyć do przemysłu państwowego, ani objąć kierownictwa upaństwowionej wytwórni LWS w Lublinie. Niezakupienie samolotu było ciosem ekonomicznym dla wytwórni, która znalazła się blisko bankructwa. We wrześniu 1939 r. samolot pozostał w wytwórni. Został przejęty przez lotnictwo niemieckie i był używany w czasie wojny jako samolot dyspozycyjny.

Konstrukcja:
Wolnonośny dolnopłat o konstrukcji mieszanej. Załoga- 2 osoby, pasażerów- 6.
Płat trapezowy, niedzielony, drewniany, dwudźwigarowy (dźwigary skrzynkowe), kryty sklejką do przedniego dźwigara, dalej płótnem. Przykadłubowa górna część pokrycia wzmocniona blachą falistą. Na krawędzi natarcia czwórdzielne sloty samoczynnie chowane. Lotki szczelinowe, różnicowej wychylane.
Kadłub kratownicowy, spawany z rur chromomolibdenowych, w tylnej części wykrzyżowany drutami. Kratownica oprofilowana rurkami stalowymi, pokrycie ze sklejki w przedniej części kadłuba, a z płótna w części tylnej i górnej. Nos kadłuba z blachy aluminiowej. Kabiny zakryte.
Usterzenie wolnonośne, drewniane, kryte płótnem. Usterzenie pionowe początkowo pojedyńcze, później podwójne.
Podwozie klasyczne, chowane w locie.

Uzbrojenie- w projektowanej wersji treningowej- 1 stały i 1 ruchomy karabin maszynowy oraz bomby o wagomiarze 12,5 kg.

Napęd: 2 silniki rzędowe Walter ”Major 6-II” o mocy nominalnej 147 kW (200 KM) i max 162 kW (220 KM) każdy.

Dane techniczne RWD-11, I wersja (wg [5]):
Rozpiętość- 15,2 m, długość- 10,12 m, wysokość- 3,3 m, powierzchnia nośna- 25,0 m2.
Masa własna- 1550 kg, masa użyteczna- 950 kg, masa całkowita- 2500 kg.
Prędkość max- 215 km/h.

Dane techniczne RWD-11, II wersja (wg [5]):):
Rozpiętość- 15,2 (wg [1]- 16,2) m, długość- 10,65 m, wysokość- 3,3 m, powierzchnia nośna- 25,0 m2.
Masa własna- 1740 kg, masa użyteczna- 910 kg, masa całkowita- 2650 kg.
Prędkość max- 305 km/h, prędkość przelotowa- 255 km/h, prędkość min.- 95 km/h, wznoszenie- 3,8 m/s, pułap- 4100 (wg [3]- 4000) m, zasięg- 800 km.

Galeria

  • Samolot pasażerski RWD-11. (Źródło: ze zbiorów CardPlane).

Źródło:

[1] Dulęba L., Glass A. ”Samoloty RWD”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1983.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[3] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[4] Mazur W. ”Eksport polskiego sprzętu lotniczego do Rumunii w latach 1926-1939”. Lotnictwo nr 2/2007.
[5] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 2. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2007.v
blog comments powered by Disqus