Eipper-Formance (Eipper Aircraft) "Quicksilver", 1979
("Seaquick")

Samolot (wodnosamolot, amfibia) ultralekki sportowy i wielozadaniowy. USA.
Ultralekki samolot sportowy ”Quicksilver MX 2”. (Źródło: Copyright celicatrd- ”motoAllegro”).
Ultralekki samolot sportowy Eipper-Formance ”Quicksilver-E” Konstruktorem był Bob Lovejoy. Był to dalszy rozwój lotni/szybowca ultralekkiego ”Quicksilver” z płatem prostokątnym oraz usterzeniem ogonowym, sterowany środkiem ciężkości. Lotnia budowana była w bardzo dużych ilościach (do końca 1981 r. zbudowano ok. 2000 egz.). W 1979 r. konstruktor zamontował w owej lotni zespół napędowy w postaci silnika Rotax-294 lub 277 o mocy ok. 20-22,5 kW (27-30 KM) oraz śmigła pchającego. Samolot otrzymał oznaczenie ”Quicksilver-E”. Prototyp został oblatany w 1979 r. Był to jednomiejscowy samolot sterowany środkiem ciężkości oraz posiadał prędkościomierz i podwozie trójkołowe (z możliwością instalacji nart). ULM ”Quicksilver-E” produkowany był od 1981 r. w firmie Eipper-Formance zestawach do samodzielnego montażu. Czas budowy z zestawu- 50 h. Do 1.03.1982 r. zbudowano 250 zestawów. Budowany był również w wariancie wodnosamolotu pływakowego pod nazwą ”Seaquick”.

W ciągu dalszego rozwoju konstrukcji powstał szereg wersji o różnym przeznaczeniu:
- ”Quicksilver MX”- 1981 r., jednomiejscowa. Samolot ten posiadał sterowanie aerodynamiczne, silnik Rotax-377 o mocy 25 kW (34 KM). Konstrukcja była identyczna, jak w przypadku poprzednich modeli. Produkowany w zestawach do samodzielnego montażu. Do 1.03.1982 r. zbudowano 150 zestawów. Czas budowy z zestawu- 50 h. MX okazał się konstrukcją bardzo wszechstronną. Używany był, obok celów sportowych, jako patrolowy, ratowniczy, do fotografowania i badania brzegów morskich oraz holowania lotni. Powstała również amfibia ”Seaquick II” z dwoma pływakami,
- ”Quicksilver QM-1” i QM-2- 1981 r., jednomiejscowe wersje wojskowe. Przewidziane do: ataków szturmowych, ratownictwa, obserwacji artyleryjskiej, zwiadu linii przedniej, do zwalczania czołgów i stacji radarowych, stawiania zasłon dymnych i gazów łzawiących, zrzutu fosforowych bomb oświetlających na spadochronach, dla żołnierzy wojsk powietrzno-desantowych oraz komandosów skrycie lądujących na zapleczu frontu, wykorzystujących wózek podwoziowy (z napędem elektrycznym) do przejazdów w pobliżu celu i do powrotu do swoich na skrzydłach. Po złożeniu ULM na długość 4,88 m może być przewożony ciężarówką wojskową lub w okręcie podwodnym. Czas montażu- 30'. Opracowano także zubożoną wersję wojskową QM-1, sterowaną zarówno masą ciała pilota (ograniczoną do 73 kg), jak i sterem kierunku. Malowanie ochronne, również w plamy kamuflażowe,
- ”Quicksilver-MXU” (lub MXII)- 1983, dwumiejscowa z miejscami obok siebie i z silnikiem Rotax-504 o mocy 34,5 kW (47 KM). Dalszy rozwój wersji MX. Używana jako ULM treningowy, fotograficzny,do skoków ze spadochronem. Po pokazach w lutym 1982 r. w ChRL uznana została tam oficjalnie za samolot treningowy. Opracowano również warianty szybkościowe usportowionych odmian ”Quicksilver-MXU Sprint” i ”Quicksilver-MXU Sport” o poprawionej aerodynamice. Samoloty te w większości odmian są budowane do dziś,
- ”Quicksilver-MXL”i ”Quicksilver-MX Sprint”- jednomiejscowa wersje szybkościowe. Są to starannie opracowane aerodynamicznie wersje MX. Były produkowane seryjnie,
- ”Quicksilver-MX Super”- jednomiejscowa wersja akrobacyjna. Rozwinięta z wersji MXL. Posiada wzmocnioną konstrukcję z silnikiem Rotax-503 o mocy 32 kW (44 KM), wysokościomierzem i wskaźnikiem przeciążeń. Produkowana był w zestawach do samodzielnego montażu,
- ”Quicksilver GT 400”- starannie dopracowana aerodynamicznie wersja o zupełnie nowej klasie. Wyposażona w skośny płat, sterowane kółko przednie, 4-pozycyjne klapy, laminatową szczątkową osłonę jednoosobowej kabiny i wiatrochronem z pleksi. Masa startowa max wynosi ok. 258 kg, prędkość dozwolona 119 km/h, prędkość minimalna 43 km/h, pułap 4267 m a rozbieg ok. 23 m. Dla GT-400 opracowano także prawie pełną, lepszą aerodynamicznie kabinę, system opryskowy do lotów agro (wydajność 7 akrów na minutę), a także pływaki,
- ”Quicksilver GT 500”- dwumiejscowa z pełną, kompozytową dwumiejscową kabiną, silnikiem Rotax-582 o mocy 47 kW (65 KM) lub ROTAX-912UL o mocy 59 kW (80 KM). Samolot posiada pełen standardowy zestaw przyrządów pokładowych VFR. Można dokupić także zestaw agro, system ratunkowy oraz pływaki. W przeciwieństwie do MX i jego pochodnych, GT-500 można zaliczyć do tzw. ULM zaawansowanych.

Cechą charakterystyczną samolotów ”Quicksilver” jest ich maksymalna prostota. W pewnym sensie są to maszyny rodem z pionierskich czasów awiacji, wykonane za pomocą współczesnych materiałów. Ich konstrukcja opiera się na układzie z rurek metalowych oraz płatów z metalowymi żebrami krytymi dakronem. W latach 1980-tych ULM-y ”Quicksilver” były najliczniej użytkowane na świecie, ponad 7000 egz. Stanowi (zwłaszcza w wersji MX i pochodnych) tani i prosty sposób na własne skrzydła. W 1981 r. oficjalnie podano o zakupie przez służbę graniczną i marynarkę wojenną USA do zadań patrolowych z pokładów okrętów dużej liczby jednomiejscowych ULM ”Quicksilver” w różnych odmianach.

Firma Eipper-Formance zmieniła później nazwę na Eipper Aircraft i ostatecznie na Quicksilver Aircraft.

W Polsce.

W latach 1980-tych były budowane w Polsce amatorskie samoloty ultralekkie wzorowane na samolocie ”Quicksilver”: Lipka- Michalski ”Quicksilver”, Chmura "Fregata 3" oraz dwusilnikowy (!) PM-2 ”Ara”.

W 2006 r. był oferowany do sprzedaży samolot ”Quicksilver MX”. W dniu 1.01.2007 r. w polskim rejestrze znajdował się samolot ”Quicksilver GT 500” o znakach SP-SABA. W 2010 r. oferowany był do sprzedaży samolot ”Quicksilver MX 2”, napędzany silnikiem Rotax 377 oraz samolot ”Quicksilver” z obudowaną kabiną wyposażoną w owiewkę i z silnikiem Rotax 503 DCDI o mocy 38 kW (52 KM). W latach 2000-nych właścicielem samolotu ”Quicksilver” był Janusz Kowalik. Zakupił go w Pruszczu Gdańskim, jednak ze względu na kiepski stan techniczny samolotu, nie wykonywał na nim lotów.

Konstrukcja:
Jedno- lub dwumiejscowy górnopłat zastrzałowy o konstrukcji metalowej i dakronowej.
Skrzydło pokryte dakronem. Pokrycie jednostronne (z góry).
Kadłub w postaci metalowej, odkrytej kratownicy. Kabina odkryta.
Podwozie trójkołowe z kołem przednim, stałe. Stosowane są również narty. W wersji wodnosamolotu- dwa pływaki kompozytowe.

Uzbrojenie ”Quicksilver QM-2”, warianty:
- karabin maszynowy Maremont M60 kal. 7,62 mm,
- pistolet maszynowy 5,56 mm,
- 2 wyrzutnie pocisków rakietowych Armburst,
- 8 sterowanych rakietowych pocisków przeciwpancernych LAW w 2 wyrzutniach,
- 10 min przeciwpiechotnych do zrzutu z powietrza,
- 12 pojemników ze świecami dymnymi, gazem łzawiącym lub ładunkami zapalającymi z białym fosforem,
- 15 ręcznych granatów odłamkowych M67,
- 10 nocnych ładunków oświetlających ze spadochronami.

Wyposażenie bojowe ”Quicksilver QM-2”: kamera do zdjęć lotniczych, radiotelefon, mikrofon krtaniowy i słuchawki, radiostacja specjalna, noktowizor, dwa reflektory halogenowe.

Silnik:
- ”Quicksilver-E”- Rotax-294 o mocy 20-22,5 kW (27-31 KM),
- ”Quicksilver-MX” i MXL- Rotax-337 o mocy 25 kW (34 KM),
- ”Quicksilver-MXU”- Rotax-504 o mocy 34,5 kW (47 KM),
- ”Quicksilver-MX Super”- Rotax-503 o mocy 32 kW (44 KM).

Dane techniczne:


Wg

Rozpiętość

Długość

Wysokość

Pow.
nośna

Masa
własna

Masa
całkowita

Prędkość
max

Prędkość
min.

Wznoszenie

Pułap

Zasięg

Czas
lotu

Model


[m]

[m]

[m]

[m2]

[kg]

[kg]

[km/h]

[km/h]

[m/s]

[m]

[km]

[h]

E

[2]

9,75

5,46

2,95

14,86

84

204

64

31

2,3

3050

161

3,33

MX

[2]

9,75

5,51

2,95

14,86

107

238

85

39

4,0

3050

178

2,72

QM-1/-2

[2]






227

87

34

2,63 (1,75)

3360

420

6,7

MXU

[2]

9,75

5,51

2,95

14,86

143

318

80

44

1,8

3050

161

2,25

MXL

[2]

9,14

5,51

2,95

13,94

114

249

98

44

4,3

3050

183

2,72

MX Super

[2]

8,53

5,41

2,41

13,02

144

295

97

50

5,0

3050

394

5

GT-500

[5]






454

166

63


3810



Galeria

  • Samolot Eipper Aircraft ”Quicksilver” zakupiony przez Janusza Kowalika. (Źródło: Copyright Janusz Kowalik).
  • Samolot Eipper Aircraft ”Quicksilver” zakupiony przez Janusza Kowalika. (Źródło: Copyright Janusz Kowalik).

Źródło:

[1] Ogłoszenie drobne. ”Przegląd Lotniczy Aviation Revue” nr 10/2006.
[2] Wojciechowski J. ”Ultralekkie szybowce i samoloty”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1986.
[3] ”Polskie konstrukcje amatorskie”
[4] Ginter B. ”Lotnictwo amatorskie na Dolnym Śląsku”. ”Lotnictwo stulecie przemiany”. Fundacja Otwartego Muzeum Techniki. Wrocław 2003.
[5] Marszałkiewicz J. ”Samoloty Quicksilver”. Lotnictwo Ultralekkie i Sportowe nr 3/2006.
[6] ”motoAllegro”
[7] Janusz Kowalik - informacje. Strona domowa Janusza.

blog comments powered by Disqus