PZL- górnopłaty myśliwskie Ciołkosza (CM, GMC), 1933
Obydwa posiadały układ górnopłata. Konstruktor zastosował w nich zaprojektowane przez siebie chowane w locie podwozia według własnych wzorów patentowych. Pierwszy projekt miał podwozie jednotorowe w układzie rowerowym, o kołach w tandem wciąganych do kadłuba. Równowaga na ziemi była utrzymana dzięki cienkim goleniom podporowym z małymi kółkami. Golenie były przytwierdzone do końców skrzydeł i w locie składały się ruchem do tyłu. Drugi projekt różnił się podwoziem szeroko rozstawionym, chowanym w boki kadłuba, podobnie jak w bombowcu PZL-30/LWS-6 ”Żubr”. Nadchodzący zmierzch układu górnopłata spowodował jednak, że żaden z projektów nie został skierowany do realizacji. Następne konstrukcje samolotów myśliwskich PZL-33 i PZL-39/LWS-4 inż. Ciołkosz opracował już w układzie dolnopłata usztywnionego zewnętrznie.
Źródło:
[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.[2] Gruszczyński J. ”Jastrząb nie zdążył...” Lotnictwo nr 12/2005.