PZL-8, 1930

Projekt wodnosamolotu szkolnego i łącznikowo- patrolowego. Polska.
Projekt wodnosamolotu szkolnego i łącznikowo- patrolowego PZL-8. (Źródło: Morgała A. ”Samoloty w polskim lotnictwie morskim”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1985).
Morski Dywizjon Lotniczy zwrócił się we wrześniu 1930 r. do Państwowych Zakładów Lotniczych z zapytaniem ofertowym na temat dostawy wodnosamolotów. W odpowiedzi przedstawiono we wrześniu 1930 r. ofertę trzech różnych konstrukcji: PZL-8, PZL-9 i PZL-15.

Projekt PZL-8 stanowił adaptację samolotu sportowego PZL-5. Nie został zamówiony przez KMW, niemniej jednak był przez wiele lat oferowany innym odbiorcom przez wytwórnię. Reklamy z rysunkiem tego samolotu zamieszczano aż do maja 1935 r.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Skrzydła składane do tyłu, bez naruszenia regulacji komory płatów.
Pływaki z redanem, drewniane. Golenie podłodzia z rur stalowych.

Silnik- rzędowy De Havilland ”Gipsy l” o mocy 63-74 kW (85-100 KM).

Dane techniczne PZL-8 (wg [2]]):
Rozpiętość- 8,3 m, długość- 7,2 m, wysokość- 3,0 m, powierzchnia nośna- 21,8 m2.
Masa własna- 490 kg, masa użyteczna- 275 kg, masa całkowita- 765 kg.
Prędkość max- 155 km/h, prędkość przelotowa- 125 km/h, prędkość minimalna- 70 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 9' 30", pułap- 3800 m, zasięg- 550 km.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
blog comments powered by Disqus