PWS-1, 1927

Samolot myśliwski i rozpoznawczo-bombowy. Polska.
Samolot myśliwski i rozpoznawczo-bombowy PWS-1. (Źródło: Praca zbiorowa ”Album Dziesięciolecia Lotnictwa Polskiego”. Nakładem Wydawnictwa Lotnik. Poznań 1930).

W 1926 r. na zapotrzebowanie Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych opracowano w PWS dwumiejscowy samolot myśliwski eskortujący oraz rozpoznawczo-bombowy. Projekt pod kierunkiem inż. Stanisława Cywińskiego opracowali inż. Zbysław Ciołkosz i inż. Aleksander Grzędzielski. Był to pierwszy samolot zaprojektowany w Podlaskiej Wytwórni Samolotów, a zarazem druga własna konstrukcja polskiego przemysłu lotniczego. Samolot PWS-1 wykonał pierwszy lot 25.04.1927 r. w Białej Podlaskiej. W pierwszym locie z powodu zbyt płaskiego podejścia do lądowania pilot nie mógł powrócić na lotnisko fabryczne i wylądował w Dęblinie. W maju i czerwcu 1927 r. samolot pokazano na I Wystawie Lotniczej w Warszawie.

Samolot, jak na swoje przeznaczenie, był dość ciężki i mało zwrotny oraz miał osiągi niższe od obliczeniowych. W 1928 r. samolot przekonstruowano, zastępując płat drewniany nowym- duralowym o zmienionym kształcie, modyfikując usterzenie poziome i znacznie powiększając statecznik pionowy. Samolot po przeróbce otrzymał oznaczenie PWS-1 bis. W tej wersji wykonał pierwszy lot w styczniu 1929 r. Miał on służyć jako samolot rozpoznawczy i ewentualnie zastąpić samoloty Potez XXV i Breguet XIX. Próby przeprowadzone w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa w Warszawie wykazały, że samolot jest za mało zwrotny jako myśliwski, a jako rozpoznawczo-bombowy ma za małą masę użyteczną. W 1929 r. zaprzestano prac nad samolotem.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy zastrzałowy górnopłat o konstrukcji mieszanej.
Płat w PWS-1 prostokątny z lekkim skosem, bez wzniosu, dwudzielny, drewniany, dwudźwigarowy, do pierwszego dźwigara kryty sklejką, dalej płótnem (wg [1]- pokrycie noska sklejką, całość płótnem). Płat mocowany do wieżyczki z rur stalowych na kadłubie i podparty dwiema parami zastrzałów wykrzyżowanych drutem. Lotki na całej rozpiętości płata, służące również jako klapy (tzw. klapolotki).
Płat w PWS-1 bis prostokątno-trapezowy, z zaokrąglonymi końcami, dwudzielny, duralowej konstrukcji, dwudźwigarowy, kryty do pierwszego dźwigara sklejką, dalej płótnem.
Kadłub w przedniej części kratownicowy, spawany z rur stalowych, w tylnej kratownicowy drewniany, oprofilowany listwami drewnianymi, kryty płótnem. Kabiny odkryte.
Usterzenie konstrukcji drewnianej, kryte płótnem. Stateczniki wsparte zastrzałami i usztywnione cięgnami.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie (przewidywane): 2 stałe, zsynchronizowane karabiny maszynowe Vickers kal. 7,7 mm pilota oraz 2 ruchome karabiny maszynowe Lewis kal. 7,7 mm obserwatora.

Wyposażenie (przewidywane): aparat fotograficzny, radiostacja, bomby oświetlające i fotokarabin.

Silnik- rzędowy o układzie W Skoda Lorraine-Dietrich LD 12 Eb o mocy nominalnej 331 kW (450 KM) i mocy startowej 352 kW (478 KM).

Dane techniczne PWS-1 (wg [3]):
Rozpiętość- 13,8 m, długość- 8,54 m, wysokość- 3,21 m, powierzchnia nośna- 30,5 m2.
Masa własna 1425 kg, masa użyteczna- 565 kg, masa całkowita- 1990 kg.
Prędkość max- 230 km/h, prędkość przelotowa- 190 km/h, prędkość min.- 99 km/h, wznoszenie- 5,0 m/s, pułap- 5600 m, zasięg- 700 km.

Dane techniczne PWS-1 bis (wg [1] i [2]):
Rozpiętość- 13,7 m, długość- 8,7 m, wysokość- 3,3 m, powierzchnia nośna- 30,0 m2.
Masa własna 1375 kg, masa użyteczna- 575 kg, masa całkowita- 1950 kg.
Prędkość max- 232 km/h, prędkość przelotowa- 200 km/h, prędkość min.- 98 km/h, wznoszenie- 5,4 m/s, pułap- 5000 (wg [3]- 5600) m, zasięg- 750 km.

Galeria

  • PWS-1, rysunek w trzech rzutach. (Źródło: via Sławomir Kin).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[2] Chwałczyk T., Glass A. ”Samoloty PWS”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1990.
[3] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
blog comments powered by Disqus