AT-2, 1995
(Pottier P-220S AT-2)

Samolot sportowy. Polska.
Samolot sportowy AT-2 (SP-PUL). (Źródło: via Konrad Zienkiewicz).

W 1994 r. mgr inż. Tomasz Antoniewski opracował projekt samolotu AT-2. Konstrukcja samolotu została oparta na samolocie francuskim Pottier P-220S "Koala". Zakupiono trzy zestawy Pottier P-220S do samodzielnego montażu, które zostały wykorzystane przy budowie samolotu. Była to już konstrukcja bardziej zaawansowana niż samolot AT-1. Samolot AT-2 (czasami używana jest nazwa Pottier P-220S AT-2) został zbudowany w celu uzyskania danych koniecznych dla uzyskania świadectwa typu.

Budowa samolotu została rozpoczęta w Wojskowych Zakładach Lotniczych Nr 2 w Bydgoszczy, a następnie przeniesiona do pomieszczeń Instytutu Lotnictwa. W trakcie budowy okazało się, że dokumentacja samolotu Pottier P-220S jest mało szczegółowa i nieaktualna. Konstruktorzy zostali zmuszeni do wprowadzenia wielu zmian w konstrukcji, m.in. wzmocnienia podwozia. Oblot samolotu odbył się na Okęciu 16.12.1995 r. Został bez przeszkód zarejestrowany w klasie Experimental, nawet później został dopuszczony do lotów nocnych. Niestety samolot AT-2 certyfikatu nie otrzymał.

Na bazie samolotu AT-2 została opracowana jego zmodyfikowana wersja seryjna, oznaczona jako AT-3.

W dniu 1.01.2006 r. samolot AT-2 nadal znajdował się w polskim rejestrze statków powietrznych.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dolnopłat o konstrukcji metalowej.
Skrzydła jednodźwigarowe z kesonem i dźwigarkiem pomocniczym stworzonym przez zagięcie górnego pokrycia i znitowanie z dolnym. Skrzydła wyposażone w lotki i klapy.
Kadłub o przekroju prostokątnym, tylko za kabiną górna część jest zaokrąglona. W części kabinowej konstrukcji "ceowej" z dwiema skrzynkami- na mocowanie dźwigarów skrzydeł oraz goleni podwozia- przechodzącymi przez całą szerokość kabiny. Tylna część kadłuba o specyficznej konstrukcji: pod względem wytrzymałościowym jest to ceówką, wzmocniona pionowymi i skośnymi usztywnieniami. Te usztywnienia tworzą jak gdyby kratownicę przynitowaną do ścianek bocznej i spodu kadłuba. Czwarta ścianka kratownicy to usztywnienia biegnące na linii burt kabiny, stanowiącej bazę kadłuba. Cała część kadłuba powyżej tej linii stanowi tylko owiewkę bez znaczenia wytrzymałościowego. Kabina zakryta.
Statecznik pionowy zintegrowany z kadłubem. Usterzenie poziome płytowe, konstrukcji klasycznej.
Podwozie trójkołowe z kołem przednim, stałe.

Silnik- Limbach L2400 EB3AC o mocy 64 kW (87 KM).

Źródło:

[1] Liwiński J. "Rejestr polskich statków powietrznych 2006.". Przegląd Lotniczy Aviation Revue nr 2/2006.
[2] Marszałkiewicz J. "Samoloty z Aero". Lotnictwo z szachownicą nr 18.
[3] Jakoniuk M. "Problemy rozwoju samolotów konstrukcji Tomasza Antoniewskiego". Polska Technika Lotnicza. Materiały Historyczne nr 24 (7/2006).
[4] "Problemy rozwoju polskich konstrukcji Tomasza Antoniewskiego". Polska Technika Lotnicza. Materiały Historyczne nr 24 (7/2006).
blog comments powered by Disqus