Ny-4, 1934
(N-Y)

Amatorski samolot szkolno-sportowy. Polska.
Amatorski samolot szkolno-sportowy Ny-4 bis, rzut z boku. (Źródło: Czasopismo Lotnicze nr 1/1934).
Inż. Adam Nowotny z Instytutu Techniki Szybownictwa we Lwowie w pierwszej połowie 1932 r. zaprojektował samolot słabosilnikowy Ny-4 (oznaczany też N-Y), przeznaczony do szkolenia pilotów szybowcowych w pilotażu samolotowym. Był to wolnonośny jednopłat dwumiejscowy o rozpiętości 13,3 m, napędzany silnikiem o mocy 29 kW (40 KM). Wobec niemożliwości uzyskania przez Aeroklub Lwowski, dla którego samolot miał być budowany, silnika tej mocy, do realizacji projektu nie doszło. Ponieważ Aeroklub Lwowski dysponował silnikiem Walter NZ o mocy 62,5 kW (85 KM), w zimie 1932/1933 Nowotny zmodernizował projekt.

W maju 1933 r. budowę samolotu rozpoczęły Centralne Warsztaty Aeroklubowe w Lublinie na zamówienie Aeroklubu Lwowskiego. Wobec likwidacji tych warsztatów, na jesieni 1933 r. budowa została wstrzymana. Następnie została przejęta przez Zakłady Mechaniczne Plage & Laśkiewicz w Lublinie, gdzie samolot ukończono. Samolot został oblatany w kwietniu 1934 r. Samolot przeszedł próby w IBTL. Próby w locie wykazały, że osiągi samolotu są nieco wyższe od obliczeniowych. Po uszkodzeniu w 1935 r. w Aeroklubie Lwowskim, samolot miał być wyremontowany, lecz do tego nie doszło. Między innymi przyczynił się do tego brak opieki konstruktora, który zginął w lecie 1934 r. w wypadku szybowcowym. Samolot był wystawiony w czerwcu 1938 r. na Krajowej Wystawie Lotniczej we Lwowie.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dolnopłat o konstrukcji mieszanej.
Płat trapezowy, trójdzielny, składany wzdłuż kadłuba. Część środkowa spawana, stanowiła jedną całość z kadłubem. Części zewnętrzne drewniane, jednodźwigarowe, z kesonem krytym grubą sklejką brzozową, część miedzy skrzynkowym dźwigarem głównym a dźwigarkiem pomocniczym- kryta sklejką, pozostała część kryta płótnem. Płat wyposażony w lotki szczelinowe.
Kadłub o przekroju prostokątnym, zaokrąglonym u góry, kratownicowy, spawany z rur stalowych, w tylnej części wykrzyżowany drutami, kryty płótnem na listwach drewnianych, góra kadłuba kryta sklejką. Kabiny odkryte.
Usterzenia konstrukcji drewnianej, stateczniki kryte sklejką, stery płótnem. Usterzenie poziome niedzielone.
Podwozie klasyczne stałe.

Silnik gwiazdowy Walter NZ-85 o mocy nominalnej 62,5 kW (85 KM) i mocy startowej 66 kW (90 KM).

Dane techniczne Ny-4 (wg [1]):
Rozpiętość- 11,4 m, długość- 8,15 m, wysokość- 2,3 m, powierzchnia nośna- 16,0 m2.
Masa własna- 490 kg, masa użyteczna- 260 kg, masa całkowita- 750 kg.
Prędkość max- 170 km/h, prędkość przelotowa- 150 km/h, prędkość minimalna- 85 km/h, wznoszenie- 3,9 m/s, pułap- 4200 m, zasięg- 800 km.

Galeria

  • Samolot szkolno-sportowy Ny-4 bis w widoku z góry. (Źródło: Czasopismo Lotnicze nr 1/1934).
  • Samolot szkolno-sportowy Ny-4 bis w widoku z przodu. (Źródło: Czasopismo Lotnicze nr 1/1934).
  • Samolot szkolno-sportowy Ny-4 bis ze złożonymi skrzydłami. (Źródło: Czasopismo Lotnicze nr 1/1934).
  • Pierwotny projekt samolotu Ny-4 z silnikiem o mocy 30-40 KM. (Źródło: Czasopismo Lotnicze nr 1/1934).

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
blog comments powered by Disqus