AB. Ballon
(Perseval-Singfeld Typ Ae)

Balon obserwacyjny na uwięzi. Niemcy.
Balon obserwacyjny AB. Ballon (Typu Ae) w barwach niemieckich. (Źródło: archiwum).

Balon obserwacyjny na uwięzi AB. Ballon (wg [3]- nosił nazwę Perseval-Singfeld Typ Ae) był produkowany w niemieckiej wytwórni Riedinger Ballonfabrik w Augsburgu. Stanowił zmodyfikowaną kopię zdobycznego francuskiego balonu Caquot M2, różniąc się objętością i szczegółami konstrukcji. Używało go wyłącznie wojsko niemieckie. Balon wznosił się o wiele wyżej niż starszy typ Parseval-Siegsfeld "Drachen" oraz wytrzymywał większe wiatry, dlatego szybko go zastąpił.

W Polsce.

Przed i w czasie I wojny światowej na balonach AB. Ballon (Perseval-Singfeld Typ Ae) dokonywali wzlotów Polacy w służbie armii rosyjskiej, m.in.: Stanisław Dorożyński, który w 1909 r. został mianowany dowódcą Parku Aeronautycznego Floty Czarnomorskiej. Na jego wyposażeniu, oprócz balonów na uwięzi Perseval, były również balony wolne i latawce załogowe.

W hali Zeppelina na Winiarach zdobyto w styczniu 1919 r. jeden balon AB. Ballon. W połowie marca przeprowadzono kontrolę techniczną napełniając powłokę powietrzem. Od maja 1919 r. AB. przydzielono do sformowanej na Winiarach Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej. Pierwszy wzlot na nim został wykonany 23.07.1919 r. z pola obok hali. W dniu Święta Lotnictwa 28.09.1919 r. na Ławicy udostępniono go dla publiczności, wywożąc w górę pasażerów. Po sformowaniu 1 i 2 baonów aeronautycznych balon służył do treningu obserwatorów. Został wycofany w 1921 r.

Dane techniczne AB. Ballon (wg [1]):
Objętość- 850 m3.
Pułap operacyjny- 1300 m, dopuszczalna prędkość wiatru- 20 m/s.

Galeria

  • Poniemieckie balony obserwacyjne: na pierwszym planie AB. Ballon, w głębi z krzyżem Parseval-Siegsfeld "Drachen", z prawej gazochron AB Gasometer 100. Hala sterowcowa Winiary, marzec 1919 r. (Źródło: Praca zbiorowa "Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa". Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Ku Czci Poległych Lotników. Warszawa 1933).

Źródło:

[1] Morgała A. "Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924". Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[2] Praca zbiorowa "Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa.". Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Ku Czci Poległych Lotników. Warszawa 1933.
[3] "Wielka Encyklopedia Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych 1918-1939"
[4] Januszewski S. "Witold Jarkowski. Inżynier aeronauta- pionier lotnictwa". Politechnika Wrocławska. Fundacja Otwartego Muzeum Techniki. Wrocław 2006.
blog comments powered by Disqus