MN-3 / MN-4, 1928

Samolot sportowy. Polska.
Samolot sportowy MN-3. (Źródło: Praca zbiorowa ”Album Dziesięciolecia Lotnictwa Polskiego”. Nakładem Wydawnictwa Lotnik. Poznań 1930).
W 1928 r. technik wytwórni WWS ”Samolot” w Poznaniu Józef Medwecki, , wraz z inż Zygmuntem Nowakowskim zaprojektowali i zbudowali czteromiejscowy samolot MN-3. Samolot ten został oblatany we wrześniu 1928 r. Samolot był zgłoszony do II Krajowego Konkursu Awionetek (6-9.10.1928), lecz podczas przelotu do Warszawy pil. Szulczewski musiał lądować z powodu awarii silnika. Samolot przybył z opóźnieniem do Warszawy i nie wziął udziału w konkursie. Gdy konstruktor przeniósł się do wytwórni PWS samolot użytkował Klub Lotniczy PWS. W Zimie 1932/33 r. samolot przerobiono w warsztatach PWS na dwumiejscowy, przez likwidacją dwóch przednich miejsc znajdujących się pod płatem. Równocześnie zabudowano inny silnik. W 1933 r. samolot oblatano. Otrzymał nowe oznaczenie MN-4 oraz znaki rejestracyjne SP-AJO. Próby w IBTL wykazały jego dobre właściwości w locie.

Po krótkim użytkowaniu przez Klub Lotniczy PWS samolot został zakupiony w 1933 r. przez Aeroklub Gdański. MN-4 brał udział w V Krajowym Lotniczym Konkursie Turystycznym w 1933 r. zajmując 11 miejsce, oraz w IV Lubelsko-Podlaskich Zimowych Zawodach Lotniczych w 1934 r. Był używany do 1939 r.

Konstrukcja:
Czteromiejscowy, później dwumiejscowy zastrzałowy górnopłat (parasol) o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny z zaokrąglonymi końcami, dwudzielny, dwudźwigarowy, kryty sklejką, zamocowany do piramidki z rur stalowych na kadłubie i podparty zastrzałami.
Kadłub o przekroju prostokątnym, zaokrąglonym od góry, drewniany, czteropodłużnicowy, kryty sklejką. Kabiny odkryte, umieszczone parami, nieco przesunięte względem siebie w celu zmniejszenia szerokości kadłuba.
Usterzenie drewniane, kryte sklejką. Statecznik poziomy, dwudzielny, wsparty dwiema parami zastrzałów.
Podwozie klasyczne stałe.

Silnik:
- MN-3 gwiazdowy Anzani o mocy nominalnej 33 kW (45 KM),
- MN-4 rzędowy Cirrus III o mocy nominalnej 62,5 kW (85 KM) i mocy startowej 69 kW (94 KM).

Dane techniczne MN-3 (wg [2]):
Rozpiętość- 11,0 m, długość- 7,1 m, wysokość- 2,25 m, powierzchnia nośna- 18,5 m2.
Masa własna- 335 kg, masa użyteczna- 345 kg, masa całkowita- 680 kg.
Prędkość max- 125 km/h, prędkość przelotowa- 105 km/h, prędkość minimalna- 65 km/h, wznoszenie- m/s, pułap- m, zasięg- 300 km.

Dane techniczne MN-4 (wg [2]):
Rozpiętość- 11,0 m, długość- 7,0 m, wysokość- 2,27 m, powierzchnia nośna- 18,5 m2.
Masa własna- 404 kg, masa użyteczna- 206 kg, masa całkowita- 610 kg, masa całkowita max- 695 kg.
Prędkość max- 148 km/h, prędkość przelotowa- 120 km/h, prędkość minimalna- 62 km/h, wznoszenie- 4,2 m/s, pułap- 3900 m, zasięg- 330 km, zasięg max- 800 km.

Galeria

  •  Samolot sportowy MN-3 w widoku z przodu. (Źródło: Pilot nr 6/1929).
  •  Samolot sportowy MN-3, rysunek w trzech rzutach. (Źródło: Pilot nr 6/1929).

Źródło:

[1] Chwałczyk T., Glass A. ”Samoloty PWS”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1990.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
[3] Pilot nr 6/1929.
blog comments powered by Disqus