LJaM, 1912

Samolot pionierski. Polska/Rosja.
Samolot pionierski LJaM. (Źródło: archiwum).
W warsztatach Moskiewskiego Stowarzyszenia Lotniczego piloci warszawskiej ”Awiaty”: Jerzy Jankowski i Maksymilian von Lerche oraz pilot włoski Francesco Mosca, zbudowali w latach 1911-1912 r. samolot nazwany LJaM. Samolot układem swym był zbliżony do samolotu Blériot XI.

Na samolocie miał być zastosowany silnik birotacyjny Umficewa o mocy 29-37 kW (40-50 KM), a gdy nie był on w terminie gotowy do zabudowy, zamierzano zastosować silnik Kalep o mocy 37-44 kW (50-60 KM). Jednakże ostatecznie na samolocie został zamontowany silnik Gnôme.

Samolot został oblatany w maju 1912 r. Samolot był udany i miał bardzo dobre własności lotne. Na samolocie tym 14.05.1912 r. J. Jankowski pobił rosyjski rekord wysokości, wznosząc się na 1775 m.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy górnopłat o konstrukcji drewnianej.
Płat prostokątny z zaokrąglonymi końcami, dwudźwigarowy, kryty płótnem, usztywniony linkami. Sterowanie poprzeczne za pomocą skręcania końców skrzydeł.
Kadłub kratownicowy, o przekroju prostokątnym, wykrzyżowany drutami, w przedniej części pokryty płótnem. Kabina odkryta.
Usterzenie poziome ze statecznikiem, kryte płótnem. Usterzenie pionowe bez statecznika.
Podwozie klasyczne stałe.

Silnik- gwiazdowy rotacyjny Gnôme o mocy 37 kW (50 KM).

Dane techniczne LJaM (wg [2]):
Rozpiętość- 9,0 m, długość- 8,0 m, wysokość- 2,2 m, powierzchnia nośna- 16,5 m2.
Masa własna- 240 kg, masa użyteczna- 110 kg, masa całkowita- 350 kg.
Prędkość- ok. 90 km/h, wznoszenie- 1,5 m/s, pułap- 1775 m.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 1. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2004.
blog comments powered by Disqus