LWS-5, 1938

Projekt wodnosamolotu torpedowego i rozpoznawczego. Polska.
Model wodnosamolotu torpedowego i rozpoznawczego LWS-5, wykonany z zestawu firmy Choroszy Modelbud. (Źródło: Copyright ”Choroszy Modelbud”).
Po rezygnacji z budowy wodnosamolotu torpedowego Lublin R-XX (LWS-1) wytwórnia LWS opracowała projekt wodnosamolotu LWS-5. Projekt stanowił nieskomplikowaną przeróbkę seryjnego bombowca LWS-6 ”Żubr”. Głównym konstruktorem był inż. Zbysław Ciołkosz. Zamierzano zbudować prototyp, a następnie 6 samolotów seryjnych. Budowę prototypu rozpoczęto w II połowie 1937 r., miał być gotowy w grudniu 1937 r. Modyfikacji postanowiono poddać jeden z egzemplarzy bombowca LWS-6 ”Żubr”, w którym zamierzano wykorzystać pływaki ze skasowanego samolotu R-XX. Samolot miał być wykonany w wersji kołowej, a pływaki miały być zamontowane dopiero po przelocie maszyny do bazy MDL w Pucku.

Prace przebiegały z opóźnieniem. Wpływ miały tu brak orzeczenia co do przyczyn wypadku PZL-30BII w listopadzie 1936 r. oraz problemy z konstrukcją skrzydła na seryjnych bombowcach ”Żubr”. Konieczność wzmocnienia konstrukcji (w tym wymiana płata drewnianego na metalowy) spowodowała także wzrost masy własnej samolotu i znaczący spadek masy użytecznej, a także wzrost kosztów budowy. W związku z tym KMW zrezygnowało na początku 1938 roku z dalszego rozwoju LWS-5, decydując się już w grudniu 1937 roku na zakup sześciu włoskich wodnosamolotów Cant Z.506B ”Airone” oraz zlecając Doświadczalnym Warsztatom Lotniczym opracowanie samolotu RWD-22. W marcu 1938 r. budowa prototypu LWS-5 była zaawansowana w 40%.

Niepowodzenie z budową LWS-5, a wcześniej z Lublinem R-XX (LWS-1), spowodowało kilkuletnie opóźnienie w rozwoju wodnosamolotu torpedowego dla lotnictwa morskiego. Dlatego we wrześniu 1939 r. MDL nie dysponował żadną siłą bojową zdolną do skutecznego zwalczania sił morskich przeciwnika.

Konstrukcja:
Górnopłat wolnonośny o konstrukcji mieszanej metalowo-drewnianej z pokryciem duralowym, sklejkowym i płóciennym. Kabiny załogi zakryte. Załoga: 4 osoby.
Podwozie- dwa pływaki firmy Short wsparte zastrzałami do skrzydeł i kadłuba.

Uzbrojenie- 5 ruchomych karabinów maszynowych Vickers F kal. 7,9 mm w wieżyczce na przedzie kadłuba, w wysuwanej wieżyczce strzeleckiej na grzbiecie tylnej części kadłuba i w dolnym stanowisku strzeleckim w spodniej części kadłuba. Udźwig bomb- 600-800 kg (wg [2] 800-1000 kg) lub jedna torpeda o masie do 800 kg.

Napęd- 2 silniki gwiazdowe Bristol ”Pegasus” IIIM2 o mocy 552 kW (750 KM) każdy.

Dane techniczne LWS-5 (wg [4]):
Rozpiętość- 18,5 m, długość- 15,4 m, wysokość- 5,0 m, powierzchnia nośna- 49,0 m2.
Masa własna- 4740 kg, masa użyteczna- 2060 kg, masa całkowita- 6800 kg.
Prędkość max- 302 km/h, prędkość przelotowa 260 km/h (wg [2] 220 km/h), wznoszenie- 3,8 m/s pułap- 5200 m, zasięg- do 1100 km.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Morgała A. ”Polskie samoloty wojskowe 1918-1939”, Wydawnictwo MON, Warszawa, 1972
[3] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[4] ”Samoloty wojskowe świata 1935-1945”
[5] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 2. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2007.
blog comments powered by Disqus