Liore et Olivier LeO H-135, 1926

Amfibia rozpoznawczo-bombowa. Francja.
Amfibia rozpoznawczo-bombowa Liore et Olivier LeO H-135B3 Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku. (Źródło: archiwum).

Samolot- amfibia Liore et Olivier LeO H-135 został zbudowany w firmie Liore et Olivier w Levallois-Perret pod Paryżem. Jego konstrukcję oparto na łodzi latającej LeO H-13B3. Układ samo­lotu, z małymi modyfikacjami, pozostawiono bez zmian, utrzymano także napęd dwusil­nikowy. Samolot ten, jako amfibię, wyposażono w podwozie klasyczne wciągane w locie oraz podczas wodowania pod płat dolny. Samolot otrzymał oznaczenie LeO H-135B3. Symbol B3 na końcu oznaczał samolot bombowy trzymiejscowy.

Prototyp samolotu-amfibii LeO H-135B3 zo­stał oblatany w 1926 r. Próby w locie zakończyły się pomyślnie i w połowie tego samego roku uruchomiono jego produkcję w małej serii.

W Polsce.

W 1925 r. zakupiono 2 egz. LeO H-135B3 dostarczone w kwietniu 1926 r., a następnych 5 dostarczono w 1927 r. Przydzielono je do morskiej Eskadrze Obserwacyjnej, przemianowanej później na II Eskadrę Liniową Rugia. W użytku bieżącym znajdowało się 5 amfibii, dwie znajdowały się w rezerwie. Jedną z dopuszczono do użytku 1930 r., a drugą rozdysponowano na części. LeO H-135B3 pełniły służbę patrolową nad wybrzeżem i wodami terytorialnymi, ponadto wykonywały przeloty w głąb kraju, najdalej do Lwowa. Trzy z nich zostały utracone w wypadkach lotniczych. Samoloty te były używane do 1933 r., ostatni przetrwał dłużej. W 1934 r. wykorzystano go do zdjęć w locie dla filmu fabularnego ”Rapsodia Bałtyku”. W tym samym filmie wykorzystano w postaci na pół zatopionego rekwizytu wrak innego LeO rozbitego we wcześniejszym wypadku. Później był używany przez pewien czas do holowania rękawów H. Skasowano go dopiero w 1938 r.

Konstrukcja:
Trzymiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Płaty- dwudźwigarowe, trójdzielne, pokryte płótnem.
Kadłub- łodziowy, płaskodenny z redanem, kratownicowy pokryty sklejką. Kabiny odkryte.
Podwozie kołowe podciągane pod dolny płat mechanicznie korbą przez obserwatora.

Uzbrojenie- 2-4 ruchome karabiny maszynowe Lewis kal. 7,7 mm w stanowisku przednim i tylnym. Udźwig bomb- 150 kg.

Napęd- 2 silniki rzędowe w układzie V Hispano-Suiza typ Bab o mocy 132 kW (180 KM) każdy.

Dane techniczne LeO H-135B3 (wg [1]):
Rozpiętość- 16,00 m, długość- 11,95 m, wysokość- 4,45 m, powierzchnia nośna- 58,00 m2.
Masa własna- 1840 kg, masa użyteczna- 860 kg, masa całkowita- 2700 kg.
Prędkość max- 160 km/h, wznoszenie- 3,1 m/s, pułap- 3700 m, zasięg- 500 km.

Galeria

  • Liore et Olivier LeO H-135B3, rysunek w trzech rzutach. (Źródło: Morgała A. ”Samoloty w polskim lotnictwie morskim”. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. Warszawa 1985).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939”. Wyd. Bellona. Warszawa 2003.
[2] Domański J. "Patrolowy samolot- amfibia Leo H-135B3". Żołnierz Polski nr 16/1989.
blog comments powered by Disqus