W 1961 r. w miesięczniku "Technika Lotnicza" ukazał się artykuł, w którym poruszony został problem bardzo częstego udzielania przez Urząd Patentowy patentów na wynalazki, które były oczywistym technicz­nym nonsensem. Drukowany opis takiego bezwartościowego patentu zaśmie­cał następnie zbiory patentowe w kraju i za granicą, sta­nowiąc wytykany przykład niewłaściwej pracy Urzędu Patentowego. Autor proponował wprowadzenie przepisu ustalającego, że nie nadaje się do opatentowania wynalazek bezwartościowy. Dodatkowo należało uzupełnić przepisy szczegółowymi postanowieniami określającymi sposób stwierdzania przydatności i wartości zgłoszonego projektu, na przykład przez wprowadzenie za­sady kolegialnego opiniowania, wzywania rzeczoznawców, korzystania z pomocy branżowych instytutów naukowo- badawczych itp.

W artykule zamieszczono kilka przykładów zaczerpniętych z polskich patentów dotyczących lotnictwa, któ­re można było bez cienia wątpliwości zakwalifikować jako... bezwartościowe:
- Patent polski nr 19480; klasa 62c, 8; Śmigło samolotu lub śruba okrętowa wykonane z gumy; Stanisław Bodzoń, Jarosław, Polska; zgłoszony dnia 4.03.1933 r., udzielony dnia 20.12.1933 r., opublikowany dnia 10.03.1934 r.,
- Patent polski nr 21140; klasa 62c, 20/01; Urządzenie umożliwia­jące wsiadanie i wysiadanie pasażerów oraz przyjmowanie i odda­wanie bagażu podczas ruchu samolotów, sterowców lub pociągów; Hirsz Flattau, Łódź, Polska; zgłoszony dnia 7.09.1933 r., udzielony dnia 22.02.1935 r., opublikowany dnia 6.041935 r.,
- Patent polski nr 23329; klasa 62b, 35/01; Samolot z obrotowymi skrzydłami,
- Patent polski nr 14492; klasa 62b, 5; Samolot lub podobny apa­rat do latania,
- Patent polski nr 34086; klasa 62b, 41/02; Podwozie samolotu; Władysław Stanecki, Ziębice, Polska; zgłoszony dnia 6.04.1938 r., udzielony dnia 28.04.1950 r., opublikowany dnia 23.03.1951 r.

Patent polski nr 14492; klasa 62b, 5; Samolot lub podobny apa­rat do latania otrzymał Adrjan Rappaport z Warszawy. Został zgłoszony 25.10.1929 r., udzielony został 11.09.1931 r. i opublikowany 10.11.1931 r.

Samolot miał po­siadać skrzydła dające się obracać, co umożliwiałoby- według wynalazcy- pilotowi wynalezienie odpowiedniego miejsca do lądowania w razie uszkodzenia silnika, ponieważ zmniej­sza szybkość spadania samolotu. Jedną z podłużnie skrzy­deł 5 stanowi wał 2, osadzony w łożyskach 3 wewnątrz ka­dłuba samolotu i unieruchamiany za pomocą jakiegokolwiek urządzenia ryglującego, wobec czego po odryglowaniu wału skrzydła wraz z nim pod działaniem siły oporu powietrza zaczynają się obracać, zmniejszając przez to szybkość spa­dania samolotu.