Runiewicz szybowiec, 1928

Amatorski szybowiec. Polska.
Szybowiec Mariana Runiewicza budowany w 1928 r. w Tarnopolu. (Źródło: ”Polskie konstrukcje lotnicze do 1939”. Tom 3).

W 1928 r. w Tarnopolu Marian Runiewicz rozpoczął budowę szybowca o drewnianej konstrukcji krytej płótnem. Zachowało się zdjęcie tego szybowca przed pokryciem płótnem. Brak jest informacji, czy budowa została zakończona.

Profil skrzy­dła o kształcie łuku koła od góry i płaski od spodu, o ostrej krawędzi natarcia, bez grubszej części przedniej, nie rokował dużej siły nośnej. Zaś położenie miejsca pilota pod dźwiga­rem umieszczonym w połowie szerokości płata budził obawy, czy położenie środka ciężkości szybowca nie będzie zbyt tylne. W związku z tym wykonanie poprawnego lotu na tym szybowcu było mało realne.

Konstrukcja:
Jednomiejscowy górnopłat, o konstrukcji drew­nianej.
Płat dwudzielny, jednodźwigarowy, o obrysie trapezowym, z profilem łukowym od góry i płaskim od spodu, bez lotek. Sterowanie poprzeczne- poprzez wychylanie (zmianę kąta natarcia) całego każdego skrzydła osobno. Kryty płótnem.
Kadłub kratownicowy, kryty płótnem, zwężający się ku górze, w tylnej części o przekroju trójkątnym. Kabina pilota pod płatem.
Usterzenie poziome i pionowe ze statecznikami i sterami, kryte płótnem.
Podwozie płozowe.

Dane techniczne Runiewicz szybowiec (wg [1]):
Rozpiętość- ok. 12,0 m, długość- ok. 6,5 m, wysokość- ok. 1,5 m, powierzchnia nośna- ok. 15,0 m2.

Źródło:

[1] Glass A. "Polskie konstrukcje lotnicze do 1939". Tom 3. Wydawnictwo STRATUS. Sandomierz 2008.

blog comments powered by Disqus