Na początku XX wieku oficer wojsk francuskich zaprojektował i zbudował zespół latawców, przeznaczonych do obserwacji i korygowania ognia artylerii. Nośność zespołu była wystarczająca tylko przy dość silnym wietrze, który jednak powodował gwałtowne skoki baterii latawców, uniemożliwiające jakąkolwiek wydajną obserwację. Dlatego później prace nad latawcami zostały zarzucone.

Prawdopodobnie tym oficerem był kpt. Jacques Saconney, dowódca kompanii balonów obserwacyjnych w Wersalu. W latach 1904- 1907 poświęcił się z entuzjazmem projektowaniu i prowadzeniu prób załogowych latawców obserwacyjnych oraz wykorzystania latawców w fotografii lotniczej. Przed I wojną światową dwukrotnie udał się do ośrodka badań i rozwoju lotnictwa w Chalais-Meudon, aby uruchomić Laboratorium Aerologii i Telefotografii. Tam zaprojektował prototypowy wózek z windą kotwiczną do latawców oraz sekcję fotografii samochodowej.

Sprzęt ten został po raz pierwszy użyty na froncie w 1914 r. Np. od 27.09.1914 r. do 10.02.1915 r. 20. kompania balonów obserwacyjnych wykonała 172 godziny obserwacji, w tym 124 w balonie i 48 w latawcach.

W Polsce.

W 1906 r. dwukrotnie wzbił się w powietrze, uczepiony do baterii latawców, słynny (w okresie późniejszym) polski pilot okresu pionierskiego Michał Scipio del Campo. Ułatwił mu to konstruktor powyższego przyrządu, z którym przyjaźnił się M. Scipio del Campo.