Kułach (Wawrzyńczak) skrzydła, poczatek XIX w.

Skrzydła do latania. Polska.

Prace nad budową skrzydeł, według zapisków badacza - etnografa prof. Ta­deusza Seweryna, prowadził budowniczy, rzeźbiarz i kowal Wojciech Kułach z Gliczarowa k. Białego Dunajca, zwany ”Wawrzyńczakiem”.

Pisze o nim poeta Seweryn Goszczyński w swym Dzienniku podróży do Tatrów wydanym w 1832 r. Według niego Wojciech Kułach zbudował potężne skrzydła do latania i próbował na nich latać, ale nie udało się mu wzlecieć. Goszczyński opisał też próby skonstruowania lotni i latania na niej niemłodego już górala. Zaczął od dachu własnej chałupy, a że mu poszło dobrze, wszedł na wysoką skałe, rozpuścił swoje skrzydła i skoczył w otwartą przed nim przestrzeń, ale nie mógł się w niej utrzymać, spadł na ziemię i złamał obie nogi.

(Zobacz również: Anonimowy góral, Chłop z okolic Żywca, Rzeźbiarz z Goruszowa, Walcok, Wieśniak z Górek, Wnęk ”Lota”).

Konstrukcja:
Skrzydła o konstrukcji drewnianej, pokrytych skórami owczymi.

Źródło:

[1] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[2] Banaszczyk E. ”Karuzela pod gwiazdami”. Wydawnictwo Iskry. Warszawa 1960.
[3] Wałęga S. K. ”Chłopski Ikar znad Dunajca”. ”Tarnowskie Echo Magazyn Informacyjny TEMI” z 6.12.1995 r.
[4] Januszewski S. "Pionierskie poczynania Polaków. Szybowce". Skrzydlata Polska nr 50/1978.
blog comments powered by Disqus