Junkers-Larsen JL-12, 1921

Samolot szturmowy. USA/Niemcy.
Samolot szturmowy Junkers-Larsen JL-12. (Źródło: archiwum).
Samolot Junkers Larsen JL-12 został opracowany na bazie niemieckiego samolotu pasażerskiego Junkers F-13, oblatanego w 1919 r. Do Stanów Zjednoczonych sprzedano 6 egz. Wytwórnia Junkers-Larsen A/C Corporation w Nowym Jorku uruchomiła seryjną produkcję F-13 pod oznaczeniem JL-6. Dokonała również jego przeróbki na szturmowiec JL-12. Zmiany polegały na zastosowaniu mocniejszego silnika US Liberty 12, zabezpieczeniu pancerzem i zamontowaniu w kadłubie 30 karabinów maszynowych Thompson kal. 11,4 mm. Prototyp oblatano w październiku 1921 r. W grudniu 1921 r. złożono ofertę na dostawę samolotów dla armii amerykańskiej. Samolot nie wzbudził zainteresowania lotnictwa wojskowego i nie podjęto jego produkcji.

W Polsce.

W listopadzie 1921 r. płk pil. H. G. Hartney złożył polskiemu lotnictwu wojskowemu ofertę na dostawę samolotów szturmowych Junkers Larsen JL-12 lub współpracę przy ich budowie w Polsce. Propozycja spotkała się z dużym zainteresowaniem zwłaszcza, że nastąpiła zbieżność ze sprawą samolotów Junkers F-13, wykorzystywanych podczas Targów Poznańskich latem 1921 r. Samoloty F-13 były wypożyczone w Gdańsku od ”Danziger Luftpost”. Spowodowało to protest Misji Francuskiej, twierdzącej, że Junkersy kursujące w Polsce zostały zbudowane w Niemczech po rozejmie wbrew zakazowi Komisji Międzysojuszniczej w Berlinie. Zezwolenie na loty cofnięto. Znajdujące się w tym czasie w Polsce samoloty zostały zatrzymane do dyspozycji polskich władz wojskowych. 21.06. 1921 r. samolot F-13 został na Mokotowie komisyjnie zbadany. O wynikach poinformowano Misję Francuską. Wkrótce samoloty zostały zwrócone do Gdańska. Po otrzymaniu oferty na budowę samolotu JL-12 zbadano ponownie samolot F-13. Chciano wyrobić własną opinię na temat propozycji Amerykanów. Opinia o samolocie była ujemna. Całkowicie metalowy płatowiec odznaczał się niezwykłą odpornością na wpływy atmosferyczne i warunki przygodnego lądowania. Zabudowanie jednak takiej liczby k.m. z amunicją pogarszały jego właściwości lotne i manewrowe. Oferta nie została przyjęta.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji całkowicie metalowej. Skrzydła wolnonośne, wielodźwigarowe.
Kadłub podłużnicowo-wręgowy, całość pokryta blachą falistą z duraluminium. Kabiny zakryte. Silnik, zbiorniki i kabina załogi były osłonięte pancerzem z blachy stalowej, chromoniklowej o grubości od 2 do 5 mm o łącznej masie 180 kg.
Podwozie klasyczne stałe.

Uzbrojenie- 30 karabinów maszynowych Thompson 0,45' kal. 11.4 mm, z tego 28 strzelających w dół, w tym 12 w podłodze pod kątem do przodu, 6 pionowo w dół i 10 pod kątem do tyłu. Uzbrojenie było uruchamiane zdalnie przez strzelca pokładowego za pomocą pulpitu z klawiaturą. W oknach kabiny załogi były ponadto zamocowane 2 ruchome karabiny maszynowe z możliwością strzelania w przedniej półsferze.
Udźwig bomb- 100 kg.

Silnik- US Liberty 12 o mocy 309 kW (420 KM).

Dane techniczne Junkers Larsen JL-12 (wg [1]):
Rozpiętość- 14,93 m, długość- 10,06 m, wysokość- 3,15 m, powierzchnia nośna- 38,7 m2.
Masa własna- 1315 kg, masa użyteczna- 955 kg, masa całkowita- 2270 kg.
Prędkość max- 200 km/h, prędkość lądowania- ok. 100 km/h, pułap- ok. 1500 m, zasięg- 640 km.

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
blog comments powered by Disqus