W 1974 r. Międzynarodowa Komisja Szybowcowa Międzynarodowej Federacji Lotniczej (Fédération Aéronautique Internationale) utworzyła nową klasę jednomiejscowych, 15- metrowych szybowców zawodniczych. Pierwszym szybowcem firmy Rolladen-Schneider Flugzeugbau opracowanym w tej klasie był Rolladen-Schneider LS3. Projekt powstał w połowie lat 1970- tych. Konstruktorem szybowca LS3 jest Wolfgang Lembke. LS3 jest rozwinięciem wcześniejszych konstrukcji tej samej firmy Rolladen-Schneider LS1 i Rolladen-Schneider LS2.

Pro­totyp został oblatany  4.02.1976 r.

W Polsce.

Na szybowcach Rolladen-Schneider LS3 latali również polscy szybownicy, np. Christoph Matkowski.

Konstrukcja.
Jednomiejscowy średniopłat o konstrukcji kompozytowej z chowa­nym podwoziem.
Płat. Obrys trapezowy, profil laminarny Wortmanna (modyfikowany) o grubości względnej 18%, wznios 4°. Konstrukcja dwu­częściowa, jednodźwigarowa, skorupowa. Skorupy pokryć przekładkowe z kompozy­tu szklano- epoksydowego i sztywnej pianki PCV. Dźwigar skrzynkowy, pasy dźwigara z rowingu szklanego. Za dźwigarem, ok. połowy rozpiętości każdego skrzydła, znaj­dują się hamulce aerodynamiczne wysuwa­ne z górnej powierzchni płata. W kesonach skrzydeł zbiorniki balastowe. Klapy i lot­ki bezszczelinowe o konstrukcji przekład­kowej z kompozytu szklano- epoksydowego i sztywnej pianki PCV. Końcówki skrzydeł lekko zagięte ku dołowi. Skrzydła są połączone wzajemnie i z kadłubem w sposób pozwalający na szybki montaż i demontaż.
Kadłub. Kształt typowy dla współczes­nych szybowców, przekrój owalny w części przedniej przechodzi w kołowy w części tylnej. Konstrukcja skorupowa z kompozy­tu szklano- epoksydowego, lokalnie wzmoc­niona w celu wprowadzenia sił skupionych od skrzydeł, podwozia i zaczepu holowni­czego. Kabina opracowana wg zasad ergo­nomii, pozycja pilota półleżąca. Osłona kabiny jednoczę­ściowa. Za fotelem pilota znajduje się wnę­ka podwozia oraz węzły mocowania skrzy­dła. Tylna część kadłuba w postaci skoru­powej rury płynnie przechodzi w statecz­nik pionowy. Pod statecznikiem znajduje się płoza chroniąca tył kadłuba.
Usterzenie w układzie T. Ob­rysy usterzeń trapezowe. Statecznik pozio­my o konstrukcji skorupowej, usztywniony żeberkami ze sztywnej pianki PCV. Ster wysokości jednoczęściowy, przekładkowy, z kompozytu szklano- epoksydowego i sztyw­nej pianki PCV. Usterzenie poziome moco­wane do szczytu statecznika pionowego w sposób umożliwiający szybki montaż i de­montaż. Konstrukcja steru kierunku analo­giczna do konstrukcji steru wysokości.
Podwozie chowane do wnęki kadłubowej zamykanej dwu­skrzydłową pokrywą. Koło na widelcu, wyposażone w hamulec mechaniczny. Amor­tyzacja- klocek gumowy. Pod stateczni­kiem pionowym płoza ogonowa amortyzo­wana krążkiem gumowym.

Wyposażenie: prędkościomierz, 2 wariometry, wysokościomierz, busola, możliwość zabudowy radiostacji UHF.

Dane techniczne LS3 (wg [2]):
Rozpiętość- 15,0 m, długość- 6,86 m, wysokość- 1,6 m, powierzchnia nośna-  10,5 m².
Masa własna- 240 kg, masa startowa max- 470 kg, masa balastu wodnego- 150 kg.
Prędkość dopuszczalna- 250 km/h, prędkość przeciągnięcia- 65 km/h, doskonałość max- 40 przy prędkości 100 km/h, opadanie minimalne- 0,55 m/s.