WT-8 "Mars-Agat", ok. 1977
Włodzimierz Tałańczuk starował na niej w zawodach lotniarskich:
- w Zakopanem (8.04.1978 r)- zajął 1 miejsce w klasie 1 (ex aeąuo z Pawłem Wierzbowskim),
- na Żarze (9.05.1978 r.) - 3 miejsce w klasach połączonych,
- na mityngu w Eger na Węgrzech (24.07.1978 r.)- 5 miejsce, również w klasach połączonych.
Przy okazji zawodów zakopiańskich przeprowadzono próbę porównawczą zasięgu lotu ślizgowego na dystansie ok. 200 m, z renomowaną lotnią Steinbach "Euro". Próba wypadła z różnicą ok. 10% na korzyść polskiej lotni, a więc lotnię "Mars" można uznać za co najmniej równorzędną z "Euro" pod względem doskonałości. Przy porównaniu lotów lotni "Mars" w Eger z kilkudziesięcioma innymi lotniami, wyróżniało tę pierwszą bardzo małe opadanie. Oblatujący "Marsa" Józef Gigoń stwierdził, że lotnia jest stateczna i łatwa w pilotażu.
Konstrukcja.
Szkielet lotni zbudowany z rur duraluminiowych, składał się z dwóch krawędzi natarcia, dźwigara, kila, masztu i sterownicy. Szkielet lotni usztywniony układem dolnych oraz górnych cięgieł. Krawędzie natarcia usztywnione za pomocą salingów. Kąt wierzchołkowy- 105o.
Pokrycie lotni jednostronne, ukształtowane i usztywnione za pomocą żeber. Pokrycie mocowane do kila za pomocą kieszeni kilowej.
Uprząż przystosowana do lotów pozycji siedzącej.
Dane techniczne WT-8 "Mars-Agat" (wg [4]):
Rozpiętość- 9,6 m, długość w transporcie- 4,0 m, powierzchnia nośna- 21,3 m2, wydłużenie- 4,2.
Masa własna- 25 kg.
Doskonałość- ok. 7,8, opadanie min.- ok. 1,2 m/s.
Galeria
Źródło:
[1] Ginter B. ”Lotnictwo amatorskie na Dolnym Śląsku”. ”Lotnictwo stulecie przemiany”. Fundacja Otwartego Muzeum Techniki. Wrocław 2003.[2] ”Polskie konstrukcje amatorskie”.
[3]"Wladimir Talanczuk". Wikipedia.
[4] J. K. "Lotnia Mars-Agat". Skrzydlata Polska nr 47/1978.