Słowik Karol

Kapitan inż. Karol Słowik

Karol Słowik urodził się 24.06.1889 r. w Ja­rosławiu. Po ukończeniu tamtejszego gimnazjum typu realnego, rozpoczął na Politechnice Lwowskiej studia zakończone zdobyciem tytułu inżyniera.

W dniu 14.06.1914 r. został wcielony do armii austriackiej. Przez 14 miesięcy walczy na froncie. W 1915 r. zostaje mianowany chorążym. Kolejne awanse: na stopień podporucznika- od 1.01.1916 r., na porucznika od 1.01.1918 r. W czasie służby w armii austriackiej przechodzi prze­szkolenie lotnicze.

W październiku 1918 r. zo­stał przyjęty w stopniu po­rucznika do wojska polskie­go. W końcu listopada tegoż roku został wyznaczony przez kpt. pil. Romana Florera (ów­czesnego dowódcę Okręgu Lotniczego Galicja) na ko­mendanta Oddziału Lotnicze­go w Lublinie- późniejszej 2-ej Eskadry Wywiadowczej. W listopadzie 1919 r., jako wybitny fachowiec, zostaje powołany na stanowisko kierownika Centralnych Warsztatów Lot­niczych w Warszawie. Warsztaty te, zorganizowane na lotnisku mokotowskim, zajmowały się początkowo wy­łącznie remontami maszyn.

"Na tym stanowisku jaśnieją w pełnym blasku jego zdolności organiza­cyjne i konstruktorskie. Niezmordowany w pracy, świecąc przykładem swym pod­władnym nie wie, co to odpoczynek. Po­trzeby frontu są wielkie, a samolotów brak. Z materiału pozostawionego po oku­pantach wyrastają pod jego kierownic­twem coraz to nowe płatowce".

"W organizacji wojny, w organizacji zwy­cięstwa jest praca trudna i ciężka, praca wyczerpująca, o której ogół nie wie, gdyż wre ona zdała od frontu i pól bitew, gdyż okryta jest tajemnicą wojskową. Ta praca-  to zaopatrywanie walczących we wszystko, co do walki potrzebne. Jeśli to zaopatrywanie było trudne do rozwiązania zagadnieniem w państwach, które posiadały rutynowany aparat organi­zacyjny, to cóż dopiero za trud był w Pol­sce, budującej się na rumowiskach i zgli­szczach. Nadludzkich sił wymagała ta praca, wielkich talentów improwizatorskich. Jednym z improwizatorów, dostarczającym niemal z niczego samolotów dla potrzeb frontu, był kpt. inż. Karol Słowik".

W 1919 r. inż. K. Słowik zbudował samolot CWL "Słowik", będący kopią niemieckiego samolotu Hannover-Roland CL-II. Zbudowano go według prawie odręcznych rysunków, wyko­nanych z natury z samolotów pozostawionych przez Niem­ców na lotnisku mokotowskim. Oryginalne samoloty niemieckie tego typu posia­dały silnik Argus (118 kW). Centralne Warsztaty Lotnicze, chcąc zwiększyć prędkość wyposażyły samo­lot w silnik Austro- Daimler (162 kW), nie wzmacniając jednak konstrukcji. Wprowa­dzono też pewne zmiany w kadłubie oraz podwoziu.

Samolot wykonał pierwszy lot 9.08.1919 r. W dniu 23.08.1919 r. przed Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim odbył się pokaz lotu samolotu, który zakończył się katastrofą. Podczas lotu od samolotu oderwały się skrzydła. Resztki samolotu spadł na ziemię nie opodal zgromadzonych. Pod szczątkami zginęła załoga: por. inż. Karol Słowik i ppor. pilot Kazimierz Jesionowski.

Karol Słowik pośmiertnie został mianowany do stopnia kapitana.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Źródło:

[1] Praca zbiorowa "Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa". Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Ku Czci Poległych Lotników. Warszawa 1933.
[2] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
[3] Glass A. ”Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939”. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa 1977.
[4] Kędzierski J. "Karol Słowik (1889- 1919)". Skrzydlata Polska nr 46/1964.
blog comments powered by Disqus