Friedrichshafen FF-49, 1917

Wodnosamolot rozpoznawczy dalekiego zasięgu. Niemcy.
Wodnosamolot patrolowy Friedrichshafen FF-49C w barwach lotnictwa morskiego Szwecji. (Źródło: archiwum).

Wodnosamolot Friedrichshafen FF-49 stanowił rozwój rodziny Friedrichshafen FF-33 z przeznaczeniem do lotów wywiadowczych dalekiego zasięgu. Budowany był w dużych ilościach od 1917 do października 1918 r.

W Polsce.

Polskie lotnictwo morskie zakupiło jeden wodnosamolot Friedrichshafen FF-49B na początku sierpnia 1920 r. w Gdańsku. Został uznany jako ciężki bojowy wodnosamolot dalekiego zasięgu. Przypisano mu rolę statku flagowego. Był wystawiony do przeglądu 20.08.1920 r. Używany krótko został rozbity w locie nad Zatoką Pucką 15.01.1921 r. W wypadku zginęły dwie osoby: pasażer ppor. kawalerii J. Gąsowski i mechanik st. mar. Ryszard Ostrowski. Pilot i drugi pasażer, oficer japoński, zostali uratowani.

Konstrukcja:
Dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Kabiny odkryte.

Wyposażenie- radiostacja pokładowa.

Silnik- rzędowy Benz Bz-IV o mocy 147 kW (200 KM).

Dane techniczne FF-49B (wg [1]):
Rozpiętość- 17,8 m, długość- 11,65 m, wysokość- 4,45 m, powierzchnia nośna- 71,16 m2.
Masa własna- 1432 kg, masa użyteczna- 665 kg, masa całkowita- 2097 kg.
Prędkość max- 152 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 9' 16", zasięg- 700 km, czas lotu- 6 h.

Galeria

  • Baza Lotnictwa Morskiego w Pucku 20.08.1920 r. Na wózkach transportowych Friedrichshafen FF-33L nr 9, Lübeck Travemünde F-4 nr 7 i Friedrichshafen FF-49B nr 1. (Źródło: archiwum).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
blog comments powered by Disqus