Friedrichshafen FF-33, 1915

Wodnosamolot patrolowy. Niemcy.
Wodnosamolot patrolowy Friedrichshafen FF-33L w Bazie Lotnictwa Morskiego w Pucku. (Źródło: archiwum).
Prototyp zbudowany został w 1915 r. Wersja FF-33E budowana była w znacznych ilościach dla lotnictwa niemieckiej marynarki wojennej. Od 1917 r. wycofany z pierwszej linii stosowany był w szkołach lotniczych.

W 1916 r. zbudowano wersję FF-33H przystosowaną do prowadzenia walki w powietrzu. Produkowana w małych ilościach w 1916 r. Pod koniec wojny używano ją w szkołach lotniczych.

Ostatnią wersją rozwojową rodziny wodnosamolotów FF-33 była wersja FF-33L. Stanowiła pomniejszoną skalę wersji FF-33H, z uwzględnieniem poprawionej aerodynamiki płatowca. Budowany w 1917 r. z przeznaczeniem do eskortowania. W 1918 r. znalazł się również w szkołach lotniczych. Dalszym rozwojem konstrukcji FF-33 był wodnosamolot Friedrichshafen FF-49.

W Polsce.

W polskim lotnictwie morskim znalazł się jeden FF-33E wyprodukowany w 1917 r. Zakupiono go w sierpniu 1920 r. w Gdańsku. Był pierwszym wodnosamolotem dostarczonym do Bazy Lotnictwa Morskiego w Pucku. Był wystawiony do przeglądu przez Dowódcę Floty 20.08.1920 r. Zakwalifikowano go do grupy bojowych, patrolowych i w tej roli był używany do końca 1923 r., kiedy został przystosowany do funkcji rulera. Po niewielkich przeróbkach adaptacyjnych służył do nauki poruszania się po prostej bez oderwania pływaków od lustra wody. Ostatni raz pokazywano go we wrześniu 1925 r. Był najdłużej używanym wodnosamolotem z grupy zakupionych w 1920 r. w Gdańsku.

Jeden zdekompletowany wodnosamolot FF-33H nie został wywieziony przez Niemców z Pucka. W Bazie Lotnictwa Morskiego mechanicy uzupełnili braki i zmontowali go w czerwcu-lipcu 1920 r. W dniu 15.07.1920 r. FF-33H wykonał pierwszy lot nad Zatoką Pucką. Zakwalifikowany jako szkolny, był wystawiony do przeglądu 20.08.1920 r., ale w tym czasie już go przeznaczono do kasacji. Loty na nim stanowiły zagrożenie dla załóg.

W BML był również jeden wodnosamolot FF-33L zakupiony w sierpniu 1920 r. w Gdańsku. Brał udział w przeglądzie samolotów BML w dniu 20.08.1920 r. Był jednym z nielicznych u nas wodnosamolotów wyposażonych w obrotnicę k.m. obserwatora. Został zakwalifikowany jako lekki bombowy. Używano go dosyć intensywnie do października 1921 r., kiedy podczas lotu patrolowego w kierunku Gdańska zatonął podczas przymusowego lądowania na wzburzonym morzu.

Konstrukcja:
Dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Kabiny odkryte.

Uzbrojenie-:
- FF-33H- 1 ruchomy karabin maszynowy. Udźwig bomb- 50 kg,
- FF-33L- 1 stały karabin maszynowy Spandau wz. 08/15 kal. 7,92 mm, 1 ruchomy karabin maszynowy Parabellum wz. 14 kal. 7,92 mm.

Wyposażenie- w wersji FF-33E- nadajnik radiowy.

Silnik- rzędowy Benz Bz-III o mocy 110 kW (150 KM).

Dane techniczne FF-33E (wg [1]):
Rozpiętość- 16,75 m, długość- 10,45 m, wysokość- 3,73 m, powierzchnia nośna- 52,7 m2.
Masa własna- 1008 kg, masa użyteczna- 627 kg, masa całkowita- 1635 kg.
Prędkość max- 119 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 17' 30", zasięg- 525 km, czas lotu- 5 h.

Dane techniczne FF-33H (wg [1]):
Rozpiętość- 14,2 m, długość- 9,6 m, wysokość- 3,95 m, powierzchnia nośna- 43,4 m2.
Masa własna- 948 kg, masa użyteczna- 529 kg, masa całkowita- 1477 kg.
Prędkość max- 123 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 12' 30", zasięg- 525 km, czas lotu- 5 h.

Dane techniczne FF-33L (wg [1]):
Rozpiętość- 13,2 m, długość- 8,94 m, wysokość- 3,95 m, powierzchnia nośna- 40,5 m2.
Masa własna- 940 kg, masa użyteczna- 475 kg, masa całkowita- 1415 kg.
Prędkość max- 140 km/h, czas wznoszenia na 1000 m- 8', pułap- 3500 m, zasięg- 500 km, czas lotu- 5 h.

Galeria

  • Wodnosamolot Friedrichshafen FF-33E w hangarze Bazy Lotnictwa Morskiego w Pucku. (Źródło: archiwum).

Źródło:

[1] Morgała A. ”Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924”. Wyd. Bellona; Wyd. Lampart. Warszawa 1997.
blog comments powered by Disqus