FK-9, 1989

Samolot sportowy ultralekki. Niemcy/Polska.
Ultralekki samolot sportowy B&F FK-9 Mark IV. (Źródło: floigenkasper via "Wikimedia Commons").
Ultralekki samolot FK-9 zaprojektował w drugiej połowie lat 1980-tych Otto Funk, znany konstruktor lotniczy. Wraz z synem Peterem, współwłaścicielem firmy B+F Technik Vertriebs GmbH, podjęli jego produkcję seryjną w zestawach do samodzielnego montażu. Poszukując taniego kooperanta, rozpoczęli współpracę z Centralną Szkołą Lotniczo-Techniczną Aeroklubu Polskiego (CSLT) w Krośnie. Została tam umieszczona cała produkcja płatowców FK-9, które są sprzedawane w Niemczech.

W Polsce.

W 1990 r. została podjęta produkcja seryjna samolotu FK-9 w Centralnej Szkole Lotniczo-Technicznej Aeroklubu Polskiego (CSLT). Do końca 1995 r. wyprodukowano ponad 40 FK-9 a do września 2005 r.- 280 egz. Samolot jest dość typowym reprezentantem tej klasy samolotów w Europie Zachodniej. Charakteryzuje się poprawnością i bezpieczeństwem pilotażu, toteż producent miał stałe zamówienia, szczególnie po zwycięstwach na mistrzostwach świata i Europy w 1994 r. i 1995 r. Samolot produkowany był w wersjach z kółkiem przednim i ogonowym. Samolot dostępny był w postaci gotowego samolotu lub zestawu do samodzielnego montażu. Podstawową jednostką napędową jest Rotax 912, najpopularniejszy silnik w lotnictwie lekkim. W 2005 r. trwała produkcja serii FK-9 napędzanych silnikami zaadaptowanymi z samochodu Mercedes Smart. Ta wersja samolotu zdobywała sobie coraz większe grono odbiorców.

Na targach lotnictwa lekkiego Aero 2005 we Friedrichshafen firma zaprezentowała kilka samolot FK-9 w wersji na pływakach.

W dniu 1.01.2006 r. w polskim rejestrze statków powietrznych znajdowały się 3 samoloty FK-9.

Konstrukcja:
Dwumiejscowy górnopłat zastrzałowy o konstrukcji mieszanej metalowo-kompozytowej.
Płat dwudzielny, jednodźwigarowy, z kompozytu szklano-epoksydowego i węglowo-epoksydowego (dźwigar), za dźwigarem pokrycie dakronowe.
Kadłub kratownicowy spawany z rurek stalowych, pokrycie z dakronu na lekkim szkielecie. Kabina z miejscami obok siebie, zakryta.
Usterzenie klasyczne, usztywnione cięgnami konstrukcja z rurek pokrytych dakronem.
Podwozie klasyczne lub trójkołowe z kołem przednim, stałe.

Wyposażenie: spadochronowy system ratunkowy BRS, typowy zestaw przyrządów VFR (możliwa rozbudowa).

Silnik- Rotax 503 o mocy 34 kW (46 KM).

Dane techniczne FK-9 (wg [2]):
Rozpiętość- 9,85 m, długość- 5,85 m, wysokość- 1,73 m, powierzchnia nośna- 11,4 m2.
Masa własna- 146 kg, masa startowa max- 380 kg.
Prędkość max- 140 km/h, prędkość minimalna- 55 km/h, wznoszenie- 2,9 m/s , pułap- 3000 m, zasięg- 450 km, czas lotu- 4 h.

Dane techniczne FK-9 Mk IV (wg [3]):
Rozpiętość- 9,85 m, długość- 5,85 m, wysokość- 2,15 m.
Masa własna- 268 kg, masa startowa max- 520 kg.
Prędkość max- 230 km/h, prędkość przelotowa- 192 km/h.

Źródło:

[1] Liwiński J. ”Rejestr polskich statków powietrznych 2006”. Przegląd Lotniczy Aviation Revue nr 2/2006.
[2] Makowski T. ”Współczesne konstrukcje lotnicze Polski”. Agencja Lotnicza Altair. Warszawa 1996.
[3] Dobrzyński J. ”Ultralighty z Krosna”. Lotnictwo nr 9/2005.
blog comments powered by Disqus